Հանդիպման յուրահատկությունն այն էր, որ այն ունեցավ հրապարակային մաս. Երեք նախագահների հանդիպման հետքերով Լինում են պահեր, երբ ուզում եմ քեզ մի բան պատմել ու լսել՝ ինչ կասես Իրականացված կապիկ-շոուն ցույց է տալիս, որ այսօրվա ընդդիմությունը չի գործում. Արթուր Ֆարմանյան Մեր թանգարանն անվանում են փոքրիկ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Աբրահամյանին՝ մեր օրերի Տրետյակով. Մկրտչյան Զանզիբարում վեցից ավելի հյուրանոցներ ամբողջությամբ այրվել են Տասը տարի՝ ռուսական արվեստի թանգարանի վերափոխման ճանապարհին Թուրքիան և ԵՄ-ն բանակցություններ են վարում անվիզա ռեժիմի ներդրման վերաբերյալ Գերմանիան հրաժարվել է Լեհաստանով տանկային շարասյուներ տեղաշարժելուց Լավրովը կասկածի տակ դրեց Գերմանիայի և Բրիտանիայի պաշտպանության նախարարների ադեկտվատությունը Զելենսկի. ԱՄՆ-ն Ուկրաինային չի փոխանցում նույնիսկ Եվրոպայի կողմից վճարված Patriot հրթիռները

ՀԱՅ-ՎՐԱՑԱԿԱՆ ՀԱՄԱԳՈՐԾԱԿՑՈՒԹՅԱՆ ԴՐԱԿԱՆ ՄԻՏՈՒՄՆԵՐԸ

Արխիվ 12-16

ՀԱՅ-ՎՐԱՑԱԿԱՆ ՀԱՄԱԳՈՐԾԱԿՑՈՒԹՅԱՆ
ԴՐԱԿԱՆ ՄԻՏՈՒՄՆԵՐԸ


Ժամանակակից աշխարհում ընթացող զարգացումները ցույց են տալիս, որ ցանկացած տարածաշրջանում այս կամ այն իրավիճակով պայմանավորված, ելնելով կոնկրետ պետությունների վարած քաղաքականությունից, շատ արագ կարող է փոփոխվել առկա իրավիճակը եւ տվյալ տարածաշրջանն անսպասելիորեն վերածվել առճակատումների օջախի` հղի բոլոր հնարավոր վտանգներով: Ուստի, ներկա ժամանակաշրջանում, շատ կարեւոր է պետական եւ պաշտոնական մակարդակով պետությունների եւ հատկապես անմիջական հարեւանների հետ լավ հարաբերություններ պահպանելն ու զարգացնելը:
ՀՀ-ն այս առումով մեծ ընտրություն չունի` մեկ պարզ պատճառով. երկու կողմից մեզ շրջապատում են ոչ բարեկամ երկրներ` Թուրքիան եւ Ադրբեջանը, որոնք մինչ օրս շարունակում են հավատարիմ մնալ պետական մակարդակով հայատյաց եւ հակահայկական քաղաքականություն վարելու իրենց սկզբունքներին: Հարեւաններից միայն Իրանն ու Վրաստանն են, որոնց պարագայում միանշանակ կարելի է փաստել, որ Հայաստանն այդ երկու հարեւանի հետ ունի բավական բարձր մակարդակի հարաբերություններ, իսկ հեռանկարներն այս ուղղությամբ խոստանում են ավելի լավ ապագա: Հայաստանի համար հատկապես կարեւոր է Վրաստանի հետ լավ հարաբերությունները պահպանելու երաշխիքների ամրագրումը:
Ինչ խոսք, հայ-վրացական բարձր մակարդակի հարաբերությունները ձեւավորվել են դարերի ընթացքում եւ այն փոխվստահության մթնոլորտը, որը առկա է այսօր, մեծ աշխատանքի արդյունք է` ինչպես դիվանագիտական, այնպես էլ քաղաքական երկխոսության տեսանկյունից: Այդուհանդերձ, առավելապես կարեւոր է, որպեսզի ձեւավորված դրական մթնոլորտը պահպանվելուն զուգահեռ օգտակարության տեսանկյունից լինի ավելի արդյունքաբեր: Անկախ այն հանգամանքից, թե Հայաստանը հետագայում ինչպիսի քաղաքական ուղղվածություն կունենա, ինչպիսի հարաբերություններ կհաստատեն մեր հարեւանները միմյանց հետ, անհրաժեշտ է հետամուտ լինել հայ-վրացական եւ հայ-իրանական հարաբերություններն ամրապնդելու եւ խորացնելու գաղափարին:
Վերը հիշատակված պետական եւ պաշտոնական մակարդակների փոխվստահության հիմքերն էլ ավելի են ընդգծվում, իսկ փոխշահավետ համագործակցության մթնոլորտն ավելի է ջերմանում, երբ երկրների բարձրաստիճան պաշտոնյաների միջեւ զարգանում է անձնական շփումների եւ փոխըմբռնման ավանդույթը: Այս տեսանկյունից բավական ողջունելի է Հայաստանի եւ Վրաստանի վարչապետների համագործակցությունը` լինի աշխատանքային, անձնական կամ պաշտոնական հանդիպումների մակարդակով: Հ. Աբրահամյանը միշտ էլ աչքի է ընկել իր օտարերկրյա գործընկերների հետ անմիջական շփումների դաշտում հանդես գալու կուլտուրայով, ինչն անխոս ավելի է մոտեցնում առկա խնդիրների հաղթահարման կամ դրանց լուծման հավանականությունը: Վերջինիս` Վրաստան կատարած վերջին այցը նշվածի վառ ապացույցն է: Ավելորդ չէ հիշատակել նաեւ այն փաստը, որ ՀՀ-ի եւ Հարավային Օսիայի ԱԺ նախագահների հանդիպման արդյունքում առաջացած արհեստական լարվածությունը հնարավոր եղավ թոթափել գերազանցապես Աբրահամյան-Ղարիբաշվիլի երկխոսության շնորհիվ:
Ընդհանուր առմամբ, կարելի է եզրափակել, որ Հայաստան-Վրաստան համագործակցությունը գրեթե բոլոր ոլորտներում զարգանալու միտում ունի: Նախորդ տարի 2013-ի համեմատությամբ աճ է արձանագրվել մի շարք ոլորտներում` առեւտրատնտեսական, ֆինանսաներդրումային, հաղորդակցության, զբոսաշրջության, մշակույթի, սպորտի, հումանիտար բնագավառներում: Քաղաքական բարձր մակարդակներում կայացած հանդիպումների ժամանակ մշտապես ընդգծվել է Հայաստանի եւ Վրաստանի տարբեր տնտեսական միավորներին ինտեգրման արդյունքում խոչընդոտների հնարավոր առաջացման պարագայում դրանք միասնական ջանքերով հաղթահարելու, եւ, ի հավելումն դրա, նոր իրավիճակը հօգուտ երկկողմ շահերի օգտագործելու ճանապարհով ընթանալու պատրաստակամությունը:

Վրաստանի հարցերով փորձագետ ԱԼԻԿ ԷՐՈՅԱՆՑ

Հ.Գ.
Այնպես որ, ի հեճուկս մեր որոշ չկամեցողների եւ հաճախ նաեւ Հայաստանի եւ Վրաստանի միջեւ արհեստականորեն սեպ խրողների, կարող ենք արձանագրել, որ հայ-վրացական բարեկամությունը շարունակում է մնալ ժամանակակից աշխարհում որպես երկու հարեւան երկրների եւ ժողովուրդների միմյանց հետ հնարավոր բարձր մակարդակներում հարաբերվելու լավագույն օրինակներից մեկը:

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ