ԲԵԼԱՌՈՒՍԸ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ «ՑԱՎԸ ՏԱՐԱՎ»
Արխիվ 12-16ԲԵԼԱՌՈՒՍԸ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ «ՑԱՎԸ ՏԱՐԱՎ»
Երեկ Կ. Դեմիրճյանի անվան Մարզահամերգային համալիրում մեկնարկած Եվրոպական բարձրագույն կրթական տարածքի (ԵԲԿՏ) Նախարարական գագաթաժողովի եւ Բոլոնիայի քաղաքական չորրորդ ֆորումի ժամանակ պաշտոնապես հայտարարվեց Բելառուսի Հանրապետության ԵԲԿՏ-ին անդամակցումը: Ուշագրավ էր այն, որ Բելառուսի անդամակցմանը կտրականապես դեմ արտահայտվեց Նորվեգիայի ներկայացուցիչը` նշելով, որ դեռ ժամանակը չի եկել: Իսկ Հոլանդիայի ներկայացուցիչը խոսեց Բոլոնիայի կրթական գործընթացի ճանապարհային քարտեզի մասին` ընդգծելով, որ այդ ճանապարհը դեռեւս չի անցնում Բելառուսով: Ի վերջո, ԵՏՄ գործընկեր Բելառուսի թիկունքին կանգնեց ՀՀ ԿԳ նախարար Արմեն Աշոտյանը` պատվիրակներին առաջարկելով Բելառուսին ընդգրկել պայմանական: Այս մասին «Իրավունքը» զրուցեց ԵԲԿՏ-ում Բելառուսի պատվիրակությունը ներկայացնող Մինսկի պետական լեզվաբանական համալսարանի ռեկտոր ՆԱՏԱԼՅԱ ԲԱՌԱՆՈՎԱՅԻ հետ:
– Տիկին Բառանովա, ինչո՞ւ նախկին ԽՍՀՄ անդամ Բելառուսը որոշեց ընտրել կրթության եվրոպական ուղին:
– Կարծում եմ` այստեղ չկար այլընտրանք: Աշխարհն այսօր գնում է միջազգայնացման, ամեն ինչ փոխկապակցված է, եւ կրթական համակարգը` նույնպես: Իսկ կրթական ոլորտում ամենաքիչ սխալներով առաջ գնալու ճանապարհն այն է, որ կարողանանք սովորել միմյանցից եւ Բոլոնյան կրթական գործընթացը տալիս է այդ հնարավորությունը:
– Բոլոնյան կրթական գործընթացին միացած երկրները կամաց-կամաց անցնում են 12-ամյա կրթական համակարգի: Հետաքրքիր է, թե Բելառուսում այս գործընթացն ի՞նչ փուլում է գտնվում:
– Ուսման տեւողությունն իհարկե խոսում է շատ բանի մասին, բայց կարեւորը բովանդակությունն է: Մեր երկրում հիմա 11-ամյա կրթական համակարգն է գործում, եւ այս պահին, ինչպես Բոլոնիայի գործընթացին մասնակցող բոլոր մյուս պետությունները, պատրաստվում ենք որոշակի փոփոխությունների: 10-11-րդ դասարաններում մենք արդեն մասնագիտացված կրթություն ենք տալիս մեր աշակերտներին, ինչի արդյունքում հիմա էլ հպարտանում ենք մեր ֆիզիկոսներով, մաթեմատիկոսներով, աշխարհագրագետներով, քիմիկոսներով, որոնք հաղթանակներով են վերադառնում միջազգային օլիմպիադաներից:
– Ի դեպ, Եվրոպական բարձրագույն կրթական տարածքին Բելառուսի անդամակցմանը դեմ էր Նորվեգիան: Ինչպե՞ս եք վերաբերվում դրան:
– Նորվեգիան դեմ չէր, իրենք, ուղղակի, ուզում էին եւս մեկ անգամ քննարկել այդ հարցը, եւ Բելառուսի անդամակցմանը վերադառնալ կոնֆերանսի վերջում, բայց դա իրենց դիրքորոշումն է: Նորվեգիան գտնում է, թե մեզ մոտ ուսանողների ակադեմիական ազատությունները բավարար չեն, բայց այդ հարցը երբեք չի բարձրացվել ոչ մեկի կողմից, երբ մենք մինչ այսօր մեր անդամակցությունն էինք քննարկում: Իհարկե, ակադեմիական ազատություն որքան շատ ունենան ուսանողները, այնքան ավելի լավ, բայց այն իսկապես կա մեզ մոտ: Սակայն մեզ այս պահին ավելի շատ հետաքրքրում է ֆինանսական կողմը: Որպեսզի ուսանողները կարողանան արտասահման մեկնել` տարբեր կրթական ծրագրերով, դրա համար համապատասխան գումարներ են պետք, իսկ Բոլոնյան համակարգը ստեղծում է տարբեր երկրների համալսարանների միջեւ համագործակցության հնարավորություն, ինչի շնորհիվ բավական մատչելի է դառնում ուսանողի շարժունակությունը: Ինչ վերաբերում է ակադեմիական ազատությանը, միգուցե ես «հետամնաց» թվամ Ձեր աչքին, բայց, անկեղծ ասած, դրանք մեզ մոտ հենց այնպիսին են, ինչպիսին Ձեր երկրում: Բայց այն Ձեզ բավականացնում է չէ՞, մեզ` նույնպես:
– Անդրադառնանք նաեւ Հայաստան-Բելառուս հարաբերություններին...
– Ձեր երկրին մաղթում եմ ծաղկում, ձեր սիրելի բառով ասած` «ցավդ տանեմ» ողջ Հայաստանի ու այս երկրում ապրող ամեն մարդու:
ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ
