Հանդիպման յուրահատկությունն այն էր, որ այն ունեցավ հրապարակային մաս. Երեք նախագահների հանդիպման հետքերով Լինում են պահեր, երբ ուզում եմ քեզ մի բան պատմել ու լսել՝ ինչ կասես Իրականացված կապիկ-շոուն ցույց է տալիս, որ այսօրվա ընդդիմությունը չի գործում. Արթուր Ֆարմանյան Մեր թանգարանն անվանում են փոքրիկ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Աբրահամյանին՝ մեր օրերի Տրետյակով. Մկրտչյան Զանզիբարում վեցից ավելի հյուրանոցներ ամբողջությամբ այրվել են Տասը տարի՝ ռուսական արվեստի թանգարանի վերափոխման ճանապարհին Թուրքիան և ԵՄ-ն բանակցություններ են վարում անվիզա ռեժիմի ներդրման վերաբերյալ Գերմանիան հրաժարվել է Լեհաստանով տանկային շարասյուներ տեղաշարժելուց Լավրովը կասկածի տակ դրեց Գերմանիայի և Բրիտանիայի պաշտպանության նախարարների ադեկտվատությունը Զելենսկի. ԱՄՆ-ն Ուկրաինային չի փոխանցում նույնիսկ Եվրոպայի կողմից վճարված Patriot հրթիռները

ԶՈՀՎԱԾ ԶԻՆՎՈՐԻ ՀԱՅՐԸ ՉԻ ԸՆԴՈՒՆՈՒՄ ԻՆՔՆԱՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ՎԱՐԿԱԾԸ

Արխիվ 12-16

ԶՈՀՎԱԾ ԶԻՆՎՈՐԻ ՀԱՅՐԸ ՉԻ ԸՆԴՈՒՆՈՒՄ
ԻՆՔՆԱՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ՎԱՐԿԱԾԸ


Մայիսի 8-ին ԼՂՀ-ում մարտական հերթապահության ժամանակ զոհված 20-ամյա զինծառայող Հարություն Համբարյանի մահվան դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական քննչական գլխավոր վարչության երրորդ կայազորային քննչական բաժնում հարուցվել է քրեական գործ` ինքնասպանության հասցնելու հոդվածով: Սակայն 20-ամյա զինծառայողի ինչպես հայրը, այնպես էլ հարազատներն ու համագյուղացիները չեն հավատում, որ Հարությունը կարող էր ինքնասպան լինել: Զինծառայողի հոր` ՀՐԱՅՐ ՀԱՄԲԱՐՅԱՆԻ խոսքով.
-Էրեխուս մի բան արել են կա՛մ ծառայակիցները, կա՛մ պատահական ինչ-որ դեպք է եղել, բայց հաստատ` ոչ ինքնասպանություն: Դա աբսուրդ է, ես իմ խոսքերը կարող եմ ապացուցել, իմ տղան ինքնասպան լինել չէր կարող, ու ես մինչեւ վերջ պայքարելու եմ, որ էրեխուս գլուխը ուտողները պատասխանատվության ենթարկվեն (արտասվում է- Ի. Ա.):
- Այսինքն, ըստ Ձեզ, Ձեր որդուն իրեն իսկ ամրակցված զենքից սպանե՞լ են:
-  Կարծում եմª այո, որովհետեւ ես համոզված եմ, որ իմ տղան ինքնասպան լինել չէր կարող, ինքնասպանությունը Հարությունիս դեպքում բացառվում է: Ինքը կյանքը սիրող, հայրենասեր, ընկերասեր տղա էր: Իսկ ինչ վերաբերում է, որ իր զենքից է արձակվել փամփուշտը, ապա նախª ես չգիտեմ իրականում ոնց է եղել, էնտեղ չեմ եղել: Բայց շատ հնարավոր է, որ որեւէ մեկը` թեկուզ ծառայակիցներից մեկը, տղայիս զենքը վերցրել է ու կրակել նրա վրա: Եթե Դուք էլ նրան ճանաչեիք, կհասկանայիք, որ նա ինքնասպանության ընդունակ մարդ չէր: Ես նույն օրը երեկոյան եմ նրա հետ խոսել, բոլոր տանեցիների հետ խոսել էր, շատ լավ տրամադրություն ուներ, ամեն զանգի ժամանակ հետաքրքրվում էր ամեն ինչով` սպորտից, քաղաքականությունից, շախմատից: Նա ամբողջովին տարված էր իր ծառայությամբ, սիրած աղջիկ բան, էդ էլ չի ունեցել: Եվ հենց վերջին զրույցի ժամանակ խոսեցինք ստեղից-ընդեղից, վերջում էլ ասեց. "Պապ ջան, բան չմնաց, մնաց ութ ամիս զորացրվեմ գամ ու վերջ` էլ դու չես աշխատելու, դու կնստես տանը, տղադ կաշխատի, Ձեզ կպահի, պապ ջան": Դե ասեք, ինչպե՞ս էդ ձեւի մտածող մարդն ընդամենը ժամեր հետո ինքնասպան կլիներ...":

ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆ

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ