ԶԱՐՄԱՆՔ
Արխիվ 12-16
Այսօր գրեթե ամբողջ քաղաքական դաշտի խոսակցության նյութը Արցախի խորհրդարանական ընտրություններն են, եւ բնականաբար, այդ թեման չէր կարող շրջանցել եւ արցախյան ծագում ունեցող ընդդիմադիր պատգամավոր ԹԵՎԱՆ ՊՈՂՈՍՅԱՆԸ: Վերջինս մատնանշել է արցախյան ընտրությունների զարմանալի պարադոքսը. "Գաղտնիք չէ, որ Հայաստանում եւ Արցախում հասարակությունը առավելապես կարեւորում է նախագահական ընտրությունները, քան` խորհրդարանական: Սակայն այս անգամ Արցախում տեղի ունեցավ հակառակը. եթե 2012-ի նախագահական ընտրություններին մասնակցությունը 67 տոկոս էր, ապա այս խորհրդարանական ընտրությանը մասնակցեց հասարակության 70 տոկոսը: Ինչն ապացուցեց, որ արցախցին բարձր է գնահատում խորհրդարանի դերը` որպես օրենսդիր մարմնի": Դե ինչ, իրոք զարմանալի է, ինչպես եղավ, որ ԱԺ ընտրություններին արցախցիներն ավելի ակտիվ էին, քան` նախագահականին:
Միգուցե, հերթական անգամ իրենց "թարս կո՞ղն" են որոշել այդպես դրսեւորել:Իսկ մեր հարեւան ՎՐԱՍՏԱՆԸ, զարմանալիորեն, արդեն "ծնգլահան" արեց, թե մտահոգված է Հարավային Օսիայի խորհրդարանի նախագահ Անատոլի Բիբիլովի հետ ՀՀ ԱԺ նախագահ Գալուստ Սահակյանի հանդիպումով: Դրա կապակցությամբ մեր վարչապետը հեռախոսազրույց է ունեցել Վրաստանի վարչապետի հետ, ՀՀԿ խմբակցության ղեկավար Վահրամ Բաղդասարյանն էլ պարզաբանել է. "Օսիայի Ազգային ժողովի նախագահը Լեռնային Ղարաբաղ պաշտոնական այցի ժամանակ ցանկություն է հայտնել ցավակցել` ապրիլի 24-ի հետ կապված: Դա տեւել է 5 րոպե. ցավակցել ու գնացել է: Այդտեղ որեւէ պաշտոնական հանդիպում չի եղել": Զարմանալի է, ինչո՞ւ են մեր պաշտոնյաները բացատրություններ տալիս` մի տեսակ արդարացման ձեւով: Ախր, վրացիները իրենց լկտի են պահել` բարձրաձայնելով աշխարհով մեկ, թե չեն ճանաչում ԼՂՀ ընտրությունների արդյունքները: Այդքանից հետո, բա չարժե՞ր ասել` լավ ենք արել` հանդիպել ենք:
Իսկ քաղաքագետ ԱՆԴՐԱՆԻԿ ՄԻՀՐԱՆՅԱՆԸ զարմանալիորեն ջախջախիչ քննադատության է ենթարկել ամերիկահայությանը. "Ցավոք, աշխարհի ոչ բոլոր հայկական համայնքներին հաջողվեց ապահովել իրենց պետությունների ակտիվ մասնակցությունը Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին նվիրված միջոցառումներին: ԱՄՆ հայ համայնքը անզոր եղավ ու չկարողացավ անել այնպես, որ ապահովեր ամերիկյան կողմի մասնակցությունը: Շատ ափսոս, որ ԱՄՆ-ը չունեցավ քաջություն ու իմաստնություն, որ ժամաներ Երեւան: Չեկավ ոչ միայն ԱՄՆ նախագահը կամ գոնե փոխնախագահը, այլեւ նույնիսկ Ջոն Քերին, որի ժամանմանն այնքան սպասում էր ամերիկահայ համայնքը: Իսկ գիտե՞ք, թե ինչպես պատճառաբանվեց նրա չգալը. ասացին` Քերին շտապել է Արկտիկական խորհրդի նիստի: Կարծում եմ` ավելորդ է մեկնաբանությունը: Զարմանալի չէ՞, որ գիշեր-ցերեկ Կիեւում շրջող Բայդենը եւս ժամանակ չգտավ ճանապարհորդելու Երեւան: Ամերիկահայ լոբբիստական խմբին չհաջողվեց նույնիսկ հարցը Ներկայացուցիչների պալատ մտցնել": Լավ, մի՞թե պարոն Միհրանյանը, լինելով քաղաքագետ, մոռացել է, որ քաղաքականությունը հնարավորի արվեստ է, եւ ամերիկահայ լոբբիստներն արել են այնքանը, ինչքանը հնարավոր էր: Այստեղ տեղին է հիշեցնել ժամանակին նույն ԱՄՆ-ի արեւմուտքի գինետներում կախած պաստառները. "Մի կրակեք դաշնակահարին, նա նվագում է, ինչպես կարողանում է":
Հերթական անգամ զարմանքով պետք է արձանագրենք, որ մայրաքաղաքի գործարար աշխարհը, կարծես թե, կանաչ տարածքների թշնամի լինի: Հիմա էլ, զարմանալիորեն հատել են ՈՍԿՈՒ ՇՈՒԿԱՅԻ հարեւանությամբ գտնվող 2 հսկայական սոսիները: Թե ինչով էին այդ ծառերը խանգարում մեր վայ-բիզնեսմեններին, չգիտենք: Բայց երեւի թե ժամանակն է խստացնել պատասխանատվությունը` մայրաքաղաքի տարածքում ծառահատումների համար եւ նույնիսկ քրեականացնել այն: Թե չէ տուգանքի եղածն ի՞նչ է մեր` այդպես էլ մարդ չդառած բիզնեսմենների համար:
Զարմացած է
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ
Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ
