Հանդիպման յուրահատկությունն այն էր, որ այն ունեցավ հրապարակային մաս. Երեք նախագահների հանդիպման հետքերով Լինում են պահեր, երբ ուզում եմ քեզ մի բան պատմել ու լսել՝ ինչ կասես Իրականացված կապիկ-շոուն ցույց է տալիս, որ այսօրվա ընդդիմությունը չի գործում. Արթուր Ֆարմանյան Մեր թանգարանն անվանում են փոքրիկ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Աբրահամյանին՝ մեր օրերի Տրետյակով. Մկրտչյան Զանզիբարում վեցից ավելի հյուրանոցներ ամբողջությամբ այրվել են Տասը տարի՝ ռուսական արվեստի թանգարանի վերափոխման ճանապարհին Թուրքիան և ԵՄ-ն բանակցություններ են վարում անվիզա ռեժիմի ներդրման վերաբերյալ Գերմանիան հրաժարվել է Լեհաստանով տանկային շարասյուներ տեղաշարժելուց Լավրովը կասկածի տակ դրեց Գերմանիայի և Բրիտանիայի պաշտպանության նախարարների ադեկտվատությունը Զելենսկի. ԱՄՆ-ն Ուկրաինային չի փոխանցում նույնիսկ Եվրոպայի կողմից վճարված Patriot հրթիռները

ՆԵՐՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՊԱՅՔԱՐԸ ԵՐԵՎԱՆԻՑ ՏԵՂԱՓՈԽՎԵԼ Է ՍՏԵՓԱՆԱԿԵՐՏ

Արխիվ 12-16

ՆԵՐՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՊԱՅՔԱՐԸ ԵՐԵՎԱՆԻՑ ՏԵՂԱՓՈԽՎԵԼ Է ՍՏԵՓԱՆԱԿԵՐՏ


Եվ այսպես, ՀՀ ներքաղաքական դաշտում բավականին հանդարտ վիճակ է: Կա որոշակի բանավեճ Սահմանադրական բարեփոխումների շուրջ, ընդ որում` միակ քաղաքական ուժը, որը կատարյալ ժխտողականությամբ է մոտենում դրանց, ՀԱԿ-ն է, այն էլ ՀԱԿ խմբակցության ոչ բոլոր անդամներն են կիսում Տեր-Պետրոսյան եւ Զուրաբյան Լեւոնների մոտեցումները: Ինչ վերաբերում է ծայրահեղ ընդդիմությանը` ի դեմս "Հիմնադիր խորհրդարանի", ապա ապրիլի 24-ը ապակայունացման օր դարձնելու նրանց ծրագիրն ամբողջովին տապալվեց:

ՆԵՐՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԱԿՏԻՎՈՒԹՅՈՒՆ
ԱՐՑԱԽՈՒՄ


"Հիմնադիր խորհրդարանի" ղեկավարները Ժիրայր Սէֆիլյանի գլխավորությամբ երեկ ազատ արձակվեցին` խափանման միջոցը փոխելու հիմքով: Դե պարզ է, ապրիլի 24-ից հետո նրանց կալանքի տակ պահելը դարձել էր աննպատակահարմար, քանզի ներքաղաքական իրավիճակի ապակայունացում եւ զանգվածային անկարգությունների հրահրում նրանք ի վիճակի էին իրականացնել միայն ապրիլի 24-ին: Իսկ այժմ նրանք առավելագույնս ընդունակ են մինի հանրահավաքների, եւ բացի այդ, գտնվելով ազատության մեջ, այլ ընդդիմադիրների պաշտպանության սուբյեկտից միանգամից վերածվում են նույն ընդդիմադիրների քննադատության թիրախի:
Մինչ Երեւանում ընդդիմադիր ակտիվությունը  ձգտում էր զրոյի, Ստեփանակերտում ընդհակառակը` ԼՂՀ ԱԺ ընտրությունների կապակցությամբ բավականին մեծ մրցակցություն ծավալվեց: Ընտրություններին մասնակցեցին 7 կուսակցություն, որոնցից 5-ը տեղ են գտնելու խորհրդարանում:
Ընդ որում, ձայները բաշխվեցին հետեւյալ կերպ. "Ազատ հայրենիք" կուսակցությունը ստացել է 32 հազար 632 ձայն կամ 47,35 տոկոս, "Արցախի ժողովրդական" կուսակցությունը` 13 հազար 105 ձայն կամ 19,01 տոկոս: ՀՅԴ-ին կողմ է քվեարկել 12 հազար 965 ընտրող կամ ընտրողների 18,81 տոկոսը, "Շարժում- 88" կուսակացությանը` 4777 ընտրող կամ 6,93 տոկոսը, "Ազգային վերածնունդ" կուսակցությանը` 3709 ընտրող կամ ընտրողների 5,38 տոկոսը, Կոմունիստական կուսակցությունը ստացել է 1136 ձայն կամ ձայների 1,65 տոկոսը, "Խաղաղություն եւ զարգացում" կուսակցությունը ` 591 ձայն կամ 0,86 տոկոս:
Ինչ վերաբերում է ընտրությունների կազմակերպմանը, ապա բոլորը միաձայն ամենաբարձր գնահատականն էին տալիս` դիտորդներով սկսած, ՀՀ իշխանական եւ ընդդիմադիր գործիչներով վերջացրած: Ընդհանուր տոնայնությունը, որ հնչել էր դիտորդների գնահատականներում, փաստացի լեգիտիմացնում է այդ ընտրությունները, սակայն ռեալ, իրավաբանորեն ճանաչում եղավ միայն չճանաչված պետությունների կողմից: Արցախի ներսում էլ բոլորը, բացառությամբ "Ազգային վերածնունդ" կուսակցության առաջնորդ Հայկ Խանումյանի, ընտրությունները գնահատել են չեզոք կամ դրական:
Ու թեեւ Արցախի ընդդիմությունը հիմնականում կառուցողական է, այնուամենայնիվ, այժմ հենց Ստեփանակերտում է կատարվում արմատականության սերմնացանը: Այն, ինչ չի ստացվել Երեւանում, աստիճանաբար փորձում են արմատավորել Արցախում:

ԱՐՑԱԽՅԱՆ ԳՐԱՆՏԱԿԵՐՆԵՐԸ ԵՎ ՌՈԲԵՐՏ ՔՈՉԱՐՅԱՆԸ

Ինչպես արդեն նշեցինք, ընտրությունների վերաբերյալ Ստեփանակերտում բացասաբար էր արտահայտվել միայն Հայկ Խանումյանը. "Նախընտրական քարոզարշավը ցույց տվեց, որ իշխանությունները պատրաստ են ամեն ինչ անել` սեփական վերարտադրությունն ապահովելու համար: Մենք իշխանություններին չենք վստահում",- Ստեփանակերտում լրագրողների հետ զրույցում ասաց ընդդիմադիր "Ազգային վերածնունդ" կուսակցության ղեկավար Հայկ Խանումյանը:
"Երբ ասում եմ խախտումներ, խոսքը թե՛ ոչ հավասար լուսաբանման մասին է, թե՛ ԱԱԾ-ի կողմից ամենաայլանդակ միջամտությունների մասին է",- իր խոսքը շարունակեց նա:
Իսկ թե ինչ է իրենից ներկայացնում այդ գործիչը եւ համապատասխանաբար` նրա թիմը, պատկերավոր ասած, դա Արցախի Սաքունցն է: Տարիներ շարունակ նա հայտնի է բազում սկանդալային պատմություններով, ու թերեւս միակն է, ով փորձում է Արցախում արմատավորել պատերազմող երկրամասին հակացուցված, այսպես կոչված, "արեւմտյան արժեքները"` նրանց քայքայիչ բաղադրիչով:
Այն, որ նա ընտրված համարվեց անցողիկության սահմանագծին` 5 տոկոսի շեմի վրա, թերեւս պետք է համարել քաղաքական որոշման արդյունք: Ու թեեւ Արցախում ամբողջ ե՛ւ իշխանական, ե՛ւ ընդդիմադիր դաշտը նրան վերաբերվում է բացասաբար, հարց է ծագում` իսկ ո՞վ նրան տեր կանգնեց, որպեսզի ԼՂՀ ԱԺ անցնելու քաղաքական որոշում կայացվի: Դժվար թե, դա թելադրված լիներ պաշտոնական Երեւանից, քանզի որեւէ գրանտակերին Ստեփանակերտում լծակներով օժտելը, մեղմ ասած, ոգեւորիչ հանգամանք չէ: Սեփական հեղինակություն վայելելու ու դրա շնորհիվ մանդատն ինքնուրույն նվաճելու մասին խոսելը նույնպես անլուրջ է:
Հիշենք, որ լրատվական դաշտում շրջանառվում էին լուրեր, որ ստվերային աջակցությամբ նրան ապահովում էր Ռոբերտ Քոչարյանը: Եվ իրոք, ՀՀ երկրորդ նախագահը, որ ոչ այնքան վստահելի պատրվակով փաստացի արհամարհել էր Ցեղասպանության 100-ամյակի միջոցառումները, հանկարծ որոշում է հրապարակավ երեւալ Արցախի ընտրությունների կապակցությամբ եւ պաշտոնապես շնորհավորել ԼՂՀ նախագահին` ընտրությունների կապակցությամբ: Ռոբերտ Քոչարյանի գրասենյակի հաղորդմամբ`  Քոչարյանը շնորհավորել է Բակո Սահակյանին եւ բոլոր արցախցիներին` ազատ եւ արդար խորհրդարանական ընտրությունների անցկացման կապակցությամբ, ընգծել դրանց կարեւոր նշանակությունը Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պետականության կայացման եւ ժողովրդավարության ամրապնդման գործում:
Այսինքն, ինչքան է նա շահագրգռված եղել այդ ընտրություններում: Ու թեեւ ԼՂՀ ԱԺ-ում ընտրությունների արդյունքով առկա է կայուն իշխանական մեծամասնություն, այնուամենայնիվ, նման է, որ Ռոբերտ Սեդրակիչին հաջողվել է Ստեփանակերտի քաղաքական դաշտում իր համար ոտատեղ ապահովել: Ճիշտ է, այդ ոտատեղը ներկայացված է բավականին հակակրելի ֆիգուրով, բայց, այնուամենայնիվ, չեղածից լավ է: Քանզի Երեւանում դրա չափ էլ հենարան չկա:
Դե, իսկ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը Արցախում քիթը չխոթեց զուտ այն պատճառով, որ նախ այնտեղ նրա հեղինակությունը եւ ազդեցությունը զրոյական է, եւ երկրորդը` նույնիսկ ՀՀ առաջին նախագահի պնդերեսության հսկայական պաշարը դրա համար բավարար չէր:
Ինչեւէ, հենց այս պահին առայժմ ապակայունացման վտանգ Ստեփանակերտում չկա, բայց դա չի նշանակում, որ ապագայում նման բան բացառված է: Չէ՞ որ արմատականության սերմեր ցանողներ արդեն կան:

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆ

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ