Հանդիպման յուրահատկությունն այն էր, որ այն ունեցավ հրապարակային մաս. Երեք նախագահների հանդիպման հետքերով Լինում են պահեր, երբ ուզում եմ քեզ մի բան պատմել ու լսել՝ ինչ կասես Իրականացված կապիկ-շոուն ցույց է տալիս, որ այսօրվա ընդդիմությունը չի գործում. Արթուր Ֆարմանյան Մեր թանգարանն անվանում են փոքրիկ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Աբրահամյանին՝ մեր օրերի Տրետյակով. Մկրտչյան Զանզիբարում վեցից ավելի հյուրանոցներ ամբողջությամբ այրվել են Տասը տարի՝ ռուսական արվեստի թանգարանի վերափոխման ճանապարհին Թուրքիան և ԵՄ-ն բանակցություններ են վարում անվիզա ռեժիմի ներդրման վերաբերյալ Գերմանիան հրաժարվել է Լեհաստանով տանկային շարասյուներ տեղաշարժելուց Լավրովը կասկածի տակ դրեց Գերմանիայի և Բրիտանիայի պաշտպանության նախարարների ադեկտվատությունը Զելենսկի. ԱՄՆ-ն Ուկրաինային չի փոխանցում նույնիսկ Եվրոպայի կողմից վճարված Patriot հրթիռները

"ՀՈՒՇԱՐՁԱՆԻ ՊԱՀԱԿԸ ՊԵՏՔ Է ԴԱՌՆԱ ԵՐԿՐԻ ՔԱՂԱՔԱՑԻՆ, ՈՉ ԹԵ ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆԸ"

Արխիվ 12-16

"ՀՈՒՇԱՐՁԱՆԻ ՊԱՀԱԿԸ ՊԵՏՔ Է ԴԱՌՆԱ ԵՐԿՐԻ ՔԱՂԱՔԱՑԻՆ, ՈՉ ԹԵ ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆԸ"

Գրեթե մեկ ամիս առաջ միջազգային վարկանիշային կազմակերպության 2015 թվականի առաջին կիսամյակի վարկանիշային ցուցակում` որպես հոգեւոր ժառանգություն, ընդգրկվեց նաեւ ԼՂՀ-ի Մարտակերտի շրջանի Գանձասար վանական համալիրը: Այդ առթիվ "Իրավունքի" հետ զրույցում ԼՂՀ կառավարությանն առընթեր Զբոսաշրջության եւ պատմական միջավայրի պահպանության վարչության պետ ՍԵՐԳԵՅ ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆՆ ուրախությամբ նշեց, որ այն հաճելի լուր է իրենց համար: Այս գործում մեծ ներդրում է ունեցել ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Հայկ Բաբուխանյանը:
-Շնորհակալ ենք պարոն Բաբուխանյանին. որքան վարկանիշային գործակալությունները Ղարաբաղը ներառեն իրենց ուսումնասիրությունների մեջ, այնքան լավ մեզ համար: Հատկապես, որ հուշարձանների ոլորտում Գանձասարի վանական համալիրը ներառել են որպես հայկական մշակութային ժառանգության նմուշներից մեկը: Մենք պիտի շարունակենք հուշարձանների հանրահռչակման գործընթացը` բոլոր հնարավոր միջոցներով, որովհետեւ դա նաեւ որոշակիորեն նշանակում է երկրի միջազգային ճանաչմանը աջակցող գործոն: Մենք այդպես նաեւ քարոզում ենք երկիրը` որպես զբոսաշրջային գրավչություն ներկայացնող երկիր:

"ՀՈՒՇԱՐՁԱՆՆԵՐԻ ԱՎԵՐՈՒՄԸ ՍԿՍՎԵԼ Է ԱՐՑԱԽԸ ԱԴՐԲԵՋԱՆԻ ԿԱԶՄԻ ՄԵՋ ՄՏՆԵԼՈՒ ՕՐՎԱՆԻՑ"

-Պարոն Շահվերդյան, Ղարաբաղյան կռվից հետո շա՞տ կան վթարված հուշարձաններ:
- Արցախի հուշարձանների ավերումը սկսվել է ոչ թե պատերազմի, այլ Արցախը Ադրբեջանի կազմի մեջ մտնելու օրվանից: Մեր հուշարձանների 90 տոկոսը շտապ միջամտության կարիք ունի: Խորհրդային Ադրբեջանի ժամանակաշրջանում բազմաթիվ հուշարձաններ ուղղակի ավերվել են` հետք չի մնացել, իսկ մյուսներին որեւէ ուշադրություն չի դարձվել: Մի շարք հուշարձաններ էլ վերածվել էին անասնագոմերի ու պահեստների` իր բոլոր հետեւանքներով: Եթե ՀՀ-ի տարածքում` սկսած 1918 թվականից, Հայաստանի Առաջին հանրապետության հռչակումից մինչեւ այսօր, հուշարձանների պահպանության համար տարվում է խնամք, ապա մեզ մոտ ճիշտ հակառակն էր, այդ նույն ժամանակաշրջանում պետական քաղաքականությունը միտված էր հուշարձանների ավերմանը, որի հետեւանքով այսօր ունենք այն, ինչ ունենք: ԼՂՀ-ի կառավարությունը բավականին մեծ ջանքեր է ներդնում` հուշարձանների պահպանությունը բարելավելու համար: Այդ առումով շարունակական տարվում են հուշարձանների վկայագրման, հայտնաբերման, պահպանման, պետական ցուցակների կազմման գործընթացները, որոնք ընթանում են մոտ տասը տարի եւ դեռ չեն ավարտվել: Այն իրականացվում է նաեւ հուշարձանների հնագիտական հետազոտությունների տարբերակով, ինչը ամենակարեւոր աշխատանքներից մեկն է, որի արդյունքում հայտնաբերվեց Արցախի Տիգրանակերտը, որը հուշարձանների ուսումնասիրման եւ պահպանման ոլորտում է: Մյուս խնդիրը հուշարձանների վերականգնման  աշխատանքն է: Այստեղ իհարկե ամբողջ պետական բյուջեն չի կարող բավարարել` գործը նորմալ կարգավորելու համար: Մենք ամեն տարի մի քանի հուշարձան վերականգնում ենք. դրանով փորձում ենք գոնե ապահովել մեզ հասած հուշարձանների փոխանցումը` հաջորդ սերունդներին:

"ՈՐ ՅՈՒՐԱՔԱՆՉՅՈՒՐ ՔԱՂԱՔԱՑԻ ԴԱՌՆԱ ՀՈՒՇԱՐՁԱՆԻ ՊԱՀԱԿ"

-Արցախի խորհրդանիշ դարձած Տատիկ-պապիկի արձանը հաճախ է հայտնվում քաղաքացիների ու զբոսաշրջիկների հուշեր թողնելու թիրախում...
- Դա հուշարձանների պահպանության ոլորտի խնդիր չէ, պետությունը չի կարող  յուրաքանչյուր հուշարձանի կողքին պահակ դնել: Դա ավելի շատ մշակութային դաստիարակչական ոլորտի խնդիր է, որն անդրադառնում է հուշարձանների պահպանության վրա: Մարդկանց մեջ ձեւավորված չէ հանրային վերաբեմունք` հուշարձանի նկատմամբ, եւ դա մեր լուծելիք խնդիրներից ամենախոշորն է: Իհարկե, հիմա փոխվել է վիճակը, այսօր այդ արտառոց դեպքերը չկան` ձեր հիշատակած արձանի եւ այլ հուշարձանների հանդեպ, բայց ամեն դեպքում, այդ խնդիրը գոյություն ունի ոչ միայն Ղարաբաղում, այլ ամբողջ Հայաստանում: Հուշարձանի պահակը պետք է դառնա երկրի քաղաքացին, ոչ թե պետությունը: Ես հնարավոր բոլոր ամբիոններն օգտագործում եմ, որպեսզի կոչ անեմ հասարակությանը, որ հուշարձանին վերաբերվեն որպես իրենց սեփականության, որ յուրաքանչյուր քաղաքացի դառնա հուշարձանի պահակ: Այլապես, շատ արագ կկորցնենք այն, ինչ մեզ փոխանցել են մեր նախնիները:

ԼԻԼԻԹ ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ