Հանդիպման յուրահատկությունն այն էր, որ այն ունեցավ հրապարակային մաս. Երեք նախագահների հանդիպման հետքերով Լինում են պահեր, երբ ուզում եմ քեզ մի բան պատմել ու լսել՝ ինչ կասես Իրականացված կապիկ-շոուն ցույց է տալիս, որ այսօրվա ընդդիմությունը չի գործում. Արթուր Ֆարմանյան Մեր թանգարանն անվանում են փոքրիկ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Աբրահամյանին՝ մեր օրերի Տրետյակով. Մկրտչյան Զանզիբարում վեցից ավելի հյուրանոցներ ամբողջությամբ այրվել են Տասը տարի՝ ռուսական արվեստի թանգարանի վերափոխման ճանապարհին Թուրքիան և ԵՄ-ն բանակցություններ են վարում անվիզա ռեժիմի ներդրման վերաբերյալ Գերմանիան հրաժարվել է Լեհաստանով տանկային շարասյուներ տեղաշարժելուց Լավրովը կասկածի տակ դրեց Գերմանիայի և Բրիտանիայի պաշտպանության նախարարների ադեկտվատությունը Զելենսկի. ԱՄՆ-ն Ուկրաինային չի փոխանցում նույնիսկ Եվրոպայի կողմից վճարված Patriot հրթիռները

«ՄԻՋԻՆ ԽԱՎԻ ՄԱՐԴԻԿ ԿՈՐԱՆ, ԵՐԲ ՎԵՐԱՑՐԵՑԻՆ ԲԱՆՎՈՐԻ ԱՐՁԱՆԸ ԵՎ ՏԵՂԸ ՍԱՐՔԵՑԻՆ ՉԱՐՉՈՒ ՇՈՒԿԱ»

Արխիվ 12-16

«ՄԻՋԻՆ ԽԱՎԻ ՄԱՐԴԻԿ ԿՈՐԱՆ, ԵՐԲ ՎԵՐԱՑՐԵՑԻՆ ԲԱՆՎՈՐԻ ԱՐՁԱՆԸ ԵՎ ՏԵՂԸ ՍԱՐՔԵՑԻՆ ՉԱՐՉՈՒ ՇՈՒԿԱ»

Էլ ի՞նչ Մայիսի 1, առանց կոմունիստական շքերթների, եւ այս տարին նույնպես բացառություն չէ: Թե ինչպե՞ս են պատրաստվում Աշխատավորության միջազգային օրը նշել կոմունիստները, այդ թվում` Սոցիալիստական շարժումը, «Իրավունքը» հետաքրքվեց Սոցիալիստական շարժման ղեկավար, Կոմունիստական կուսակցության անդամ ՌՈԲԵՐՏ ԱՀԱՐՈՆՅԱՆԻՑ.


-Սոցիալիստական շարժումը` որպես հասարակական կազմակերպությունների միավորում, այսօր շքերթ է կազմակերպում Հայաստանի Կոմունիստական կուսակցության հետ համատեղ: Մենք համարում ենք մեզ Կոմկուսի անբաժանելի մաս, եւ մեր երիտասարդական թեւը ու ակտիվիստներն այսօր Մարտիրոս Սարյանի արձանին հարող տարածքից` Մաշտոցի պողոտա-Գ. Լուսավորչի փողոց-Մանկական զբոսայգի երթուղով շքերթ կանցկացնեն:
– Ընկեր Ահարոնյան, ինչո՞վ է պայմանավորված, որ այս միջազգային տոնը տարիների ընթացքում դարձավ կուսակցական տոն, քանի որ սովորաբար միայն կոմունիստներն ու դաշնակներն են նշում:
– Որովհետեւ բանվորագյուղացիական խավը հանրապետությունում կորավ: Ընդհանրապես, միջին խավի մարդիկ կորան, երբ Հայաստանում վերացրեցին Բանվորի արձանը եւ տեղը սարքեցին չարչու շուկա: Ավելին` Աբովյան փողոցի վրա դրեցին օլիգարխ Մանթաշովի իսկ մյուս կողմում` աղքատ Կարաբալայի արձանը, եւ դա դարձրին մեր 25 տարվա պետության սիմվոլը: Մինչդեռ Կոմունիսական կուսակցության սիմվոլը «Մայր հայրենիքն» էր, Ցեղասպանության հուշահամալիրն էր, Բանվորի արձանն էր: Դրա համար էլ այսօր ոչ մի կուսակցություն չի կարող մասնակցել Աշխատավորության միջազգային տոնին, որովհետեւ նախ չունենք աշխատավորություն, իսկ օլիգարխների կողմից ստեղծված մի օրվա կուսակցությունները չունեն գաղափարախոսություն: Ինչ վերաբերում է դաշնակցությանը, նրանք էլ սոցիալիստական գաղափարախոսություն ունեն, բայց նրանց հետեւից մարդիկ էլ չեն գնում ու երթ չեն կարողանում անել, որովհետեւ 8-10 տարի լինելով կառավարության մեջ` կառուցեցին կապիտալիստական երկիր: Հակառակ դրան, ինչպես հայտնի է, Կոմկուսը մինչեւ 1999 թիվը եղել է առաջին ընդդիմությունը: Իհարկե, այն ժամանակ կարող էր մտնել կոալիցիոն կառավարության մեջ, բայց սոցիալիստներն ու կապիտալիստները միասին անհամադրելի են: Հետեւաբար, մայիսմեկյան շքերթը Հայաստանում դարձավ զուտ Կոմունիստական կուսակցության տոն, ինչը չեմ կարող ասել Ռուսաստանի մասին, քանի որ այնտեղ այսօր էլ առաջին ընդդիմությունը սոցիալիստներն են:
– Ի դեպ, Մայիսի 1-ը նաեւ համարվում է Աշխատավորության իրավունքների պաշտպանության օր, այսօր ինչի՞ց պետք է պաշտպանել մեր աշխատավոր հանրությանը:
– Երկիրը քանդվում է տարբեր գենդերային հավասարություններ քարոզող, արտասահմանից ֆինանսավորվող գրանտային ծրագրերի, «Եհովայի վկաների» եւ տարբեր աղանդների պատճառով: Իհարկե, մենք չենք ուզում փչացնել մայիսմեկյան շքերթը եւ խոսել դրա մասին, բայց որպես սոցիալիստ, որպես կոմունիստ` ես մշտապես ասել եմ, որ պայքարում եմ այդ եվրոպական մոտեցումների դեմ: Իսկ ինչ վերաբերում է աշխատավորության շահերին, մենք Հայաստանում չունենք աշխատավորություն, որ կարողանանք պաշտպանել իրենց շահերը: Եթե մի սուպերմարկետում 30-100 երիտասարդ օրիորդ կամ տղա է աշխատում, դա աշխատավորություն չէ, բանվոր դասակարգ չէ: Ժամանակին կոմունիստների կողմից սարքված «Տեցի կռուգ» գնացող ճանապարհը ամենալայնն էր, որովհետեւ այնտեղ գործարարներ էին գնում, ու կար բանվոր դասակարգ: Փողոցը լայն էր կառուցվել, որ ժամը 18:00-ին` աշխատանքից հետո, մարդիկ մեքենաներով, ավտոբուսներով խցանման մեջ չհայտնվեին: Կոմունիստներս ստեղծել էինք «Բազալտ» գործարան, որտեղ աշխատում էին 8-10 հազար քաղաքացի, հիմա այդ գործարանը սարքել են «Սոչի-պլազա»: Իսկ եթե ավելի կոպիտ ասեմ` «բարդակնոց», որտեղ գենդերային հավասարություն քարոզողներն ու պոռնիկները գալիս ու սենյակներ են վարձում, դա է մեր Հայաստանի այսօրվա դեմքը: Այնպես որ, մենք պետք է մեր երթերով ու շքերթներով փորձենք կառուցել նոր բանվոր դասակարգ, հետո նոր մտածենք իրենց շահերը պաշտպանելու մասին:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ