«ԴՈՒՔ ԳԻՏԵ՞Ք ՀՀՇ-Ի ԿԱՆԱՅՔ ԻՆՉ ԷԻՆ ԱՆՈՒՄ, Ի՞ՆՉ ՎԵԼԻԽՈՎ, Ի՞ՆՉ ԿՈԽ, Ի՞ՆՉ ՌԻԺԿՈՎ»
Արխիվ 12-16«ԴՈՒՔ ԳԻՏԵ՞Ք ՀՀՇ-Ի ԿԱՆԱՅՔ ԻՆՉ ԷԻՆ ԱՆՈՒՄ, Ի՞ՆՉ ՎԵԼԻԽՈՎ, Ի՞ՆՉ ԿՈԽ, Ի՞ՆՉ ՌԻԺԿՈՎ»
Երեկ խորհրդարանում բուռն բանավեճ տեղի ունեցավ, երբ քննարկվում էր ՀՀ նախագահի ներկայացրած 2015 թվականի փետրվարի 5-ին Մոսկվայում ստորագրված «ՀՀ եւ ՌԴ կառավարության միջեւ ՀՀ տարածքում ատոմային էլեկտրակայանի շահագործման ժամկետի երկարաձգման աշխատանքների ֆինանսավորման համար ՀՀ կառավարությանը պետական արտահանման վարկ տրամադրելու մասին» համաձայնագիրը: Իհարկե, հարցը քննարկելիս հնարավոր չէր չանդրադառնալ ոչ վաղ անցյալին, եւ ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր, Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության նախագահ ԽՈՍՐՈՎ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԸ այսօր ՀԱԿ-ի անվան տակ հանդես եկող ՀՀՇ-ականներին հիշեցրեց, որ նրանց իշխանության օրոք է փակվել Ատոմակայանը, «Նաիրիտը»...
Այս ելույթից հետո, իրենց անցյալի հետ չհամակերպվելով` մեկը մյուսի հետեւից սկսեցին ելույթներ ունենալ ու տեղից աղմկել ԱԺ ՀԱԿ խմբակցության պատգամավորները` նախ Գագիկ Ջհանգիրյանը հակադարձեց, ապա Արամ Մանուկյանը պատմությունը սուտ հանեց, անգամ ՀՀՇ-ականներին սկսեց պաշտպանել նախկին վարչապետ Հրանտ Բագրատյանը` միեւնույն ժամանակ, իր վարչապետական տարիների գովքն անելով:
Տեղի ունեցածի վերաբերյալ «Իրավունքը» զրուցեց Խ. Հարությունյանի հետ, մասնավորապես հետաքրքրվելով, թե ո՞վ է պատմությունը կեղծում.
– Պատմությունը չեն մեկնաբանում, կան փաստեր: Այդ նույն Վելիխովը, Կոխը, որոնց այսօր անդրադառնում են ՀՀՇ-ականները, գտնվում էին ժողովրդի, զանգվածների հսկայական ճնշման տակ: Դուք գիտե՞ք զրահամեքենաները, ՀՀՇ-ի կանայք ինչ էին անում, ի՞նչ Վելիխով, ի՞նչ Կոխ, ի՞նչ Ռիժկով, ինչի՞ մասին է խոսքը, սրանք հեքիաթներ են: "Նաիրիտը" ո՞վ փակեց, երկրաշարժի գոտուց ամբողջ տեխնիկան եւ դրսից եկած շինարարներին ո՞վ վռնդեց, ՌիԺկո՞վը, Վելիխո՞վը, Կո՞խը: Սա շատ ակնհայտ է: Ես որեւէ մեկին չեմ մեղադրում, այլ փաստն եմ արձանագրում: Ինչպես նաեւ փաստ է այն, որ 1991 թվականին առաջինը Վազգեն Մանուկյանն է Գերագույն խորհրդում հարց բարձրացրել` Ատոմակայանը վերագործարկելու քաղաքական անհրաժեշտության մասին: Չէ որ արխիվներ կան, արձանագրություններ կան, Վ. Մանուկյանը Գերագույն խորհրդի Մելիք-Ադամյան փողոցի վրա գտնվող շենքում ներկայացնում էր խնդիրը, եւ հենց նույն այն զանգվածը, որը միշտ ՀՀՇ-ին պաշտպանում էր, դեմ դուրս եկավ` վանկարկելով` ամո՜թ, ամո՜թ, դավաճա՛ն: Իրականություն է սա, ես եմ եղել այնտեղ` հենց այդ դահլիճում:
– Ի վերջո, մեղմ ասած, ոչ բարյացակամ արձագանքով` Ձեր ընդդիմախոսները ուզում են արդարանա՞լ:
– Թե ինչ են ուզում, իրենցից հարցրեք, բայց սա փաստ է, որ ոչ ոք չի կարող մերժել: Ընդ որում, ոչ ոք չի էլ փորձում նվաստացնել կամ նսեմացնել այն ժամանակվա վարչապետի կամ Ատոմակայանի ինժեներատեխնիական անձնակազմի մասնակցությունը, դրա մասին չէ խոսքը: Բայց, կարծում եմ, քաղաքական, պետական գործիչներին պետք է բնորոշ լինի մի քիչ խոհեմությունը: Յուրաքանչյուրիս կենսագրությունը լի է տարբեր դրական գործերով, բայց ես երբեւէ ինձ թույլ չեմ տա դրա մասին բարձրաձայնել: Դա իմ խնդիրը չէ, որովհետեւ ես ոչ թե արել եմ, որպեսզի հետագայում հիմք ունենամ դրա մասին պարծենալու, այլ արել եմ, որովհետեւ դրա անհրաժեշտությունը զգացել եմ:
ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ
