ԿԱՐԵԼԻ Է ՊԱՇՏՊԱՆԵԼ ԿՈՆՉԻՏԱՅԻՆ, ԲԱՅՑ ՉԻ ԿԱՐԵԼԻ 1.500.000 ՄԱՐԴՈՒ ՍՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ՈՐԱԿԵԼ ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Արխիվ 12-16ԿՈՆՉԻՏԱՅԻՆ, ԲԱՅՑ ՉԻ ԿԱՐԵԼԻ 1.500.000 ՄԱՐԴՈՒ ՍՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ՈՐԱԿԵԼ ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Դեռեւս 1948թ. ՄԱԿ կոչվող կառույցը ընդունել էր կոնվենցիա` ցեղասպանության հանցագործությունը կանխարգելելու եւ պատժելու մասին: Այո, մարդասիրական եւ մարդկանց, ազգերի իրավունքները պաշտպանող հերթական մի փաստաթուղթ… Այլ հարց է, որ, ինչպես պարզվեց հետո` ՄԱԿ-ի մարդասիրությունից օգտվում են միայն հրեաները եւ անգլոսաքսերի այլ դաշնակիցները` նույնիսկ երբեմն սունի-իսլամիստները եւ Կոնչիտա Վյուրստը, բայց ոչ մենք: Նույնիսկ հայերի ցեղասպանության 100-ամյակի կապակցությամբ ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Պան Գի Մունը կրկին չհամարձակվեց, ավելի շուտ` չցանկացավ Օսմանյան կայսրությունում 1915թ. տեղի ունեցած դեպքերը որակել որպես ցեղասպանություն: Այնինչ մարդասիրության անվան տակ այս կառույցը տասնամյակներ շարունակ գործում է, ծրագրեր իրականացնում, այդ թվում` Հայաստանում:
Մի տեսակ տարօրինակ մարդասիրություն է, ես կասեի` անգլոսաքսական մարդասիրություն: Այսինքն, կան իրենք` անգլոսաքսերը, իրենք տերն են աշխարհի, հրեաներն ու թուրքերն իրենց դաշնակիցներն են, իսլամիստներն էլ իրենց հաճախ պետք են գալիս, հետեւաբար, իրենք եւ իրենց պիտանի մարդիկ ունեն իրավունքներ, եւ այդ իրավունքները պետք է պաշտպանված լինեն: Մնացած բոլորը, ովքեր իրենցից չեն, իրենց դաշնակիցը, հպատակը չեն, իրենց պիտանի չեն, կարող են եւ ապրել առանց որեւէ իրավունքների, ավելին` իրենց բարօրությունը պետք է կառուցվի մյուսների հաշվին, իրենց եւ յուրայինների իրավունքները պետք է պաշտպանվեն` ոչ յուրայինների իրավունքների ոտնահարման հաշվին. ես այսպես եմ հասկանում բացարձակապես Մեծ Բրիտանիայի, ԱՄՆ-ի, Իսրայելի եւ նրանց դաշնակիցների ու գործընկերների շահերը սպասարկող` ՄԱԿ կոչվող կառույցի առաքելությունն ու որդեգրած ուղին:
Այս "մարդասիրությամբ" են նրանք տասնամյակներ շարունակ փորձում լվանալ աշխարհի տարբեր ժողովուրդների ուղեղները, եւ ես չեմ տեսնում որեւէ խելամիտ բացատրություն, թե ինչու ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Պան Գի Մունը կրկին խուսափեց "ցեղասպանություն" եզրույթն օգտագործելուց: Շեղաչյա անգլոսաքսական տրամաբանությամբ` Պան Գի Մունն ասել է, թե 1915 թվականի դեպքերը ցեղասպանություն կոչելու համար պետք է լուրջ ուսումնասիրություն կատարել եւ Հռոմի պապի խոսքերն էլ որակել է որպես զգացմունքային: Ի՞նչ ուսումնասիրության մասին է խոսքը, երբ բազմաթիվ փաստերը վաղուց են ներկայացված, երբ դեռ կան կենդանի վկաներ:
Այսքանից հետո այսպիսի հայտարարությունը ես կանվանեի ոչ այլ ինչ, քան լկտիություն. միջազգային նման խոշոր կառույցի ղեկավարը լկտի սուտ հայտարարություն է անում: Փաստորեն, կարելի է զբաղվել Կոնչիտայի գովքով, պաշտպանել նրա իրավունքները, եւ դա մարդասիրական է, բայց չի կարելի մեկուկես միլիոն մարդու սպանությունը որակել որպես "ցեղասպանություն"` մարդասիրական չէ…
Կարծում եմ, ժամանակն է, որ մենք էլ համապատասխան վերաբերմունք ձեւավորենք այս կառույցի եւ նրա ղեկավարի նկատմամբ եւ սկսենք անվանել իրերն իրենց անուններով:
ԿԱՐԵՆ ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
national.am
Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ
