Հանդիպման յուրահատկությունն այն էր, որ այն ունեցավ հրապարակային մաս. Երեք նախագահների հանդիպման հետքերով Լինում են պահեր, երբ ուզում եմ քեզ մի բան պատմել ու լսել՝ ինչ կասես Իրականացված կապիկ-շոուն ցույց է տալիս, որ այսօրվա ընդդիմությունը չի գործում. Արթուր Ֆարմանյան Մեր թանգարանն անվանում են փոքրիկ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Աբրահամյանին՝ մեր օրերի Տրետյակով. Մկրտչյան Զանզիբարում վեցից ավելի հյուրանոցներ ամբողջությամբ այրվել են Տասը տարի՝ ռուսական արվեստի թանգարանի վերափոխման ճանապարհին Թուրքիան և ԵՄ-ն բանակցություններ են վարում անվիզա ռեժիմի ներդրման վերաբերյալ Գերմանիան հրաժարվել է Լեհաստանով տանկային շարասյուներ տեղաշարժելուց Լավրովը կասկածի տակ դրեց Գերմանիայի և Բրիտանիայի պաշտպանության նախարարների ադեկտվատությունը Զելենսկի. ԱՄՆ-ն Ուկրաինային չի փոխանցում նույնիսկ Եվրոպայի կողմից վճարված Patriot հրթիռները

ԻՆՉ ՓՈԽՎԵՑ ԱՊՐԻԼԻ 24-ԻՑ ՀԵՏՈ

Արխիվ 12-16

ԻՆՉ ՓՈԽՎԵՑ ԱՊՐԻԼԻ 24-ԻՑ ՀԵՏՈ


Էրդողանի նյարդերը տեղի են տալիս: Նա անգամ քննադատեց Վլադիմիր Պուտինին` Ցեղասպանություն եզրույթը օգտագործելու համար, չնայած նրան օդ ու ջրի պես պետք է ռուսների բարեհաճությունը` գնալով աճող մեկուսացման պայմաններում: Նրա կեցվածքը նմանվում է խորհրդային ժամանակների հայտնի անեկդոտին հարսանիքի մասին, ուր փեսան դիմանում է իր հարբած ընկերոջ բոլոր արարքներին, սակայն երբ վերջինս իր զոքանչին համեմատում է հազարան բլբուլի հետ, նյարդերն արդեն չեն դիմանում: Չնայած նյարդայնանալու տեղ Թուրքիայի ղեկավարն ունի` գրեթե ամեն օր մի տհաճ անակնկալ թուրքերը ստանում էին:



ԱՄԵՆ ԻՆՉ ՆՈՐ Է ՍԿՍՎՈՒՄ

Ծիծեռնակաբերդն ու Գալիպոլին ապրիլի 24-ին համեմատության եզրեր չունեին, թուրքերի միջոցառումը, մեղմ ասած, առանձնապես հաջողված չէր: Գումարած ամեն ինչին` նաեւ թուրք լրագրողները «համը հանեցին»` Գալիպոլիի միջոցառման հեռարձակման ընթացքում նաեւ ուղիղ միացում տալով Ծիծեռնակաբերդից: Ու Երեւան ժամանած Պուտինն ու Օլանդը քիչ էին, դրան էլ գումարվեց Գերմանիայի Բունդեսթագի կողմից Հայոց ցեղասպանության ճանաչումը:
Կարճ ասած, բոլոր կողմերից մեր դարավոր թշնամու նկատմամբ ճնշումներն ու հարվածներն անպակաս են: Ու, կարծես թե, բավականին բարենպաստ միջավայր է ձեւավորվել մեր երկրի համար` 100-ամյակի հռչակագիրը քայլ առ քայլ ի կատար ածելու համար: Եվ շրջանառության մեջ մտավ բանաձեւ` եթե առաջին 100-ամյակը ճանաչման 100-ամյակ էր, ապա երկրորդը` հատուցման:
Այսինքն` մուտք ենք գործում առավել գործնական փուլ: Գալուստ Սահակյանն իրավացի էր, ասելով, որ ապրիլի 24-ով ոչինչ չի վերջանում, այլ ընդհակառակը` նոր է սկսվում:
Սկսվում է այն փուլը, երբ պետք է հստակ սահմանենք, թե ինչ է մտնում մեր պահանջատիրության շրջանակների մեջ: Ինչ պահանջներ ունենք դարավոր թշնամուց ու աշխարհից, ինչ փուլեր պետք է նախատեսենք, եւ որն է վերջնական ռազմավարական նպատակը: Այդ ամենը դեռեւս բավականին հում վիճակում է, եւ տարբեր քաղաքական ուժեր տարբեր ընկալումներ ունեն: Բարեբախտաբար, պահանջատիրությունը ժխտողները հուսալիորեն քշված են լուսանցք, ու հարցադրումը` պահանջել, թե` չպահանջել, փոխվել է նորով` ինչ պահանջել, ինչ ծավալներով ու ժամկետներով: Ու այդ հարցի պատասխանը հարկ է ստանալ բավականին սեղմ ժամկետներում, քանզի հենց դրա հիման վրա կառուցվելու է մեր պետության եւ ազգի առաջիկա մեկ դարի ռազմավարությունը:
Ամենից շատ այդ հարցում մեզ խանգարողը 25 տարվա մեջ ձեւավորված իրավիճակային լուծումների պրակտիկան է: Պարզապես, դրա իներցիան հաղթահարելու ժամանակն է, ու պետք է սովորենք ծրագրեր կազմել արդեն ոչ թե մի քանի ամսվա կամ առավելագույնը մի քանի տարվա համար, այլ տասնամյակների կտրվածքով: Որովհետեւ մենք արդեն ոչ թե գոյատեւող, յոլա գնացող ենք, այլ` խաղացող: Մինչդեռ խաղացողի կարգավիճակին պետք է հարմարվենք: Ինչքան շուտ, այնքան լավ:

ԻՆՉ ՎԵՐԱԴԱՍԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐ ԵՆ ՍՊԱՍՎՈՒՄ ՆԵՐՍՈՒՄ

5-րդ շարասյուների խաղից բան չստացվեց` ոչ միայն մայդանային գործընթացներից ոչինչ դուրս չեկավ, այլեւ ծրագիր-մինիմումն էլ տապալվեց` հարամել ապրիլի 24-ը ու դրանով խոչընդոտել իշխանության արտաքին քաղաքական ծրագիրը:
եՆարնջագույնե արմատական ընդդիմադիրներից հայ-հայը գնացել է` վայ-վայն է մնացել, նրանք այժմ լրիվ լուսանցքային վիճակներում են: Խոշոր ներուժի տեր ԲՀԿ-ն, ինչպես հայտնի է, դեռ փետրվարին հրաժարվեց արմատական քայլերից, արմատական քայլեր չեն երեւում եւ ՕԵԿ-ի կողմից, իսկ ՀՅԴ-ն այս` սահմանադրական բարեփոխումների փուլում, կարծես թե, ընդհանրապես տարաձայնություններ չունի իշխանությունների հետ: Ինչ-որ ցնցող բաներ չեն սպասվում եւ ԼՂՀ ընտրություններից:
Բնականաբար, ընդդիմադիր հզոր ճնշումը օբյեկտիվորեն միշտ էլ բերում է իշխանության համախմբմանը, եւ համապատասխանաբար, եթե այդպիսի ճնշում չկա, ապա իշխանական համակարգի ներսում աճում են տարաձայնությունները: Ու միանգամայն սպասելի է, որ իշխանական ճամբարում առավել հստակ երեւալու են եարեւմտամետե, եռուսամետե եւ եկենտրոնամետե թեւերը: Ու ինչքան մոտենան 2017-ի համապետական ընտրությունները, այնքան այդ տարանջատումները ավելի ցայտուն են լինելու: Ու քանի որ տեղի են ունենում բավականին  սրընթաց աշխարհաքաղաքական փոփոխություններ, գործնականում անշնորհակալ զբաղմունք կլինի հիմիկվանից փորձել կանխատեսել ուժերի դասավորվածությունը 2017-ի ընտրությունների շեմին:
Պարզ է, որ նոր ընդդիմություն է պետք, քանզի շուրջ կես միլիոն բողոքավոր ընտրողները ինչ-որ տեղ պետք է քվե տան, իսկ ինչ վերաբերում է նրանց քանակին, ապա դա կարող է պակասել միայն էական սոցիալ-տնտեսական բարելավումների դեպքում, ինչի հավանականությունը հասկանալի պատճառով քիչ է: Պարզ է եւ ուրիշ բան` որ ՀՀ առաջին եւ երկրորդ նախագահները գործնականում խաղից դուրս վիճակում են: Բայց բոլորովին պարզ չէ, թե ինչպիսի ներշխանական վերադասավորումներ կլինեն, թեեւ ակնհայտ է, որ այդպիսիք լինելու են: Ու նաեւ սպասելի է, որ բավականին լայնածավալ կադրային փոփոխություններ պետք է լինեն` եթե ապրիլի 24-ից առաջ բյուրոկրատական ամբողջ մեքենան զբաղված էր ծավալուն կազմակերպչական աշխատանքներով, ապա այժմ այդ գործոնը չկա: Հայտնի է, որ ձիերին գետանցումին չեն փոխում (որ պաշտոնյան էլ փոխվեր` 100-ամյակի կապակցությամբ նրա աշխատանքային ծավալը որեւէ նոր մարդ չէր հասցնի ոչ միայն անել, այլ նույնիսկ սկսել), իսկ հիմա գետանցումն արդեն կատարված է: Եվ հալից ընկած եձիերինե արդեն կարելի է փոխել, դե, իսկ, պատկերավոր ասած, եէշերինե փոխելը պետք է ու պետք է:  Այնպես որ, սպասենք կադրային փոփոխությունների:
Իսկ ամենամոտ շաբաթներին օրակարգ ձեւավորող խնդիրներն են Հայրենական պատերազմի 70-ամյակը, Արցախի հարցի շուրջ վերաակտիվացած բանակցությունները (ինչը տեղի է ունեցել Պուտինի եւ Օլանդի ջանքերով), մեկ էլ Ռիգայում սպասվելիք ԵՄ արեւելյան գործընկերության գագաթնաժողովը: Մոսկվայում սպասվելիք հաղթանակի հոբելյանական տոնակատարությունները ջրի երես կհանեն ամբողջ ետխորհրդային տարածքի աշխարհաքաղաքաական պատկերը, Ռիգայում սպասվելիքը կպատասխանի հետեւյալ հարցին` Եվրոպայի հետ համագործակցության որ շրջանակները հակասության մեջ չեն մտնում ԵՏՄ-ի հետ: Դե, իսկ արցախյան բանակցութունների վերաակտիվացումը` անկախ այդ բանակցությունների արդյունքից, օբյեկտիվորեն աշխատելու է պատերազմի հավանականության նվազման վրա:

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆ

 

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ