Հ. Մարգարյան. «ԱՅԼԵՎՍ ՊԵՏՔ Է ԱՄՆ ՆՈՐ ՆԱԽԱԳԱՀԻՑ ՍՊԱՍՈՒՄՆԵՐ ՈՒՆԵՆԱՆՔ»
Արխիվ 12-16Հ. Մարգարյան. «ԱՅԼԵՎՍ ՊԵՏՔ Է ԱՄՆ ՆՈՐ ՆԱԽԱԳԱՀԻՑ ՍՊԱՍՈՒՄՆԵՐ ՈՒՆԵՆԱՆՔ»
Երեկ «Օրինաց երկիր» կուսակցության անդամները նույնպես բարձրացան Ծիծեռնակաբերդի հուշահամալիր` հարգանքի տուրք մատուցելով 1,5 միլիոն Սուրբ նահատակներին: Սակայն, ՕԵԿ-ականների շարքերում չկար կուսակցության նախագահ ԱՐԹՈՒՐ ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԸ: Այս եւ Ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին տեղի ունեցած առանցքային իրադարձությունների մասին «Իրավունքը» հենց հուշահամալիրի մոտ զրուցեց ԱԺ ՕԵԿ խմբակցության պատգամավոր ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ հետ, ով նախեւառաջ պարզաբանեց.
- Արթուր Բաղդասարյանն այստեղ էր: Քիչ առաջ ներկա էին իրենք Ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի պաշտոնական արարողությանը: Հիմա էլ մեզ հետ էր, ուղղակի, մի քիչ ավելի ուշ մոտեցավ:
- Պարոն Մարգարյան, 100-րդ տարելիցի, թերեւս կարեւոր հաղթանակներից էր այն, որ Գերմանիայի Բունդեսթագն ընդունեց Ցեղասպանությունը: Ի՞նչ կասեք այս մասին:
- Ի պատիվ գերմանացիների, պետք է նշեմ, որ Հոլոքոստը ճանաչելուց հետո, սա իրենց երկրորդ կարեւոր քայլն էր: Կասկածից վեր էր, որ նրանք կգնային այս քայլին, որովհետեւ իրենք կամք եւ վճռականություն ցուցաբերեցին: Այո՛, ճշմարտությանը պետք է նայես աչքերդ բաց եւ նրանք, լինելով բարոյական մարդիկ, կարողացան հաղթահարել այն ճշմարտության շեղվելու արգելքը, որ մինչ այս ունեին: Գիտեք, ես այսօր ցնցվել եմ Ֆրանսիայի նախագահ Օլանդի ելույթից. այնքան բնական էմոցիա կար այդ ելույթում: Կարծում եմ` գնալով պետք է շատանա Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչողների թիվը:
- Ի տարբերություն Ֆրանսուա Օլանդի, ԱՄՆ նախագահ Բարակ Օբաման նորից նույն լղոզված տեքստը մատուցեց հանրությանը` կրկին «ցեղասպանություն» տերմինը չօգտագործելով:
- Կարծում եմ, որ այլեւս մենք պետք է ԱՄՆ նոր նախագահից սպասումներ ունենանք, որովհետեւ արդեն իսկ մեր ազգի «տառապանքը փորձ ունի»: Այն սպասումները, որոնք կային ԱՄՆ նախագահից, չարդարացվեց, իսկ ԱՄՆ նախագահական ընտրությունները սարերի հետեւում չեն:
- Ըստ Ձեզ, Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցից հետո` ո՞րը պետք է լինի մեր հաջորդ քայլը:
- Ընդհանուր առմամբ մենք պետք է առաջին հերթին սեւեռենք մեր ուշադրությունը, որպեսզի նախ ճանաչեն ցեղասպանությունը: Սա է առաջին հիմնաքարը եւ դրանով այն բետոնե պատնեշը, որը կա, կճեղքվի: Իսկ մնացյալ հարցերը, որոնք ոչ քիչ կարեւոր են, կարծում եմ` պետք է զուգահեռաբար առաջ տանենք: Այլեւս անբեկանելի իրողություն է ցեղասպանությունը: Ամբողջ աշխարհը գնալով հասկանում է եւ քաջ գիտակցում է, որ ցեղասպանությունների դեմ պայքարի ամենալավագույն միջոցը դա այս անբեկանելի իրողությունը ճանաչելն է: Եվ սա է ամենակարեւոր կանխարգելիչ միջոցը հանդիսանալու, որովհետեւ կարծում եմ` նաեւ տեղին է ասված, որ չպատժված յուրաքանչյուր հանցագործություն ծնում է նոր հանցագործություն: Այո՛, պե՛տք է պատժվեն, պե՛տք է ամբողջ աշխարհը դատապարտի: Ու մենք պետք է ազգովի, միասնական շարունակենք մեր պայքարը, առանց վարանելու, որպեսզի հասնենք արդարության հաղթանակի:
ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ
