Ջիվան Գասպարյան կրտսերը նոր տեսահոլովակ է ներկայացրել Հանդիպման յուրահատկությունն այն էր, որ այն ունեցավ հրապարակային մաս. Երեք նախագահների հանդիպման հետքերով Լինում են պահեր, երբ ուզում եմ քեզ մի բան պատմել ու լսել՝ ինչ կասես Իրականացված կապիկ-շոուն ցույց է տալիս, որ այսօրվա ընդդիմությունը չի գործում. Արթուր Ֆարմանյան Մեր թանգարանն անվանում են փոքրիկ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Աբրահամյանին՝ մեր օրերի Տրետյակով. Մկրտչյան Զանզիբարում վեցից ավելի հյուրանոցներ ամբողջությամբ այրվել են Տասը տարի՝ ռուսական արվեստի թանգարանի վերափոխման ճանապարհին Թուրքիան և ԵՄ-ն բանակցություններ են վարում անվիզա ռեժիմի ներդրման վերաբերյալ Գերմանիան հրաժարվել է Լեհաստանով տանկային շարասյուներ տեղաշարժելուց Լավրովը կասկածի տակ դրեց Գերմանիայի և Բրիտանիայի պաշտպանության նախարարների ադեկտվատությունը

"ՓՍԱԿԻՈՒԹՅՈՒՆԸ" ԱՆԲՈՒԺԵԼԻ Է, ԻՍԿ "ՓՍԱԿԻԱԾԻՆ" ՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՐԱ ՀՈՒՅՍ ԴՆԵԼԸ` ԱՆԻՄԱՍՏ

Արխիվ 12-16

"ՓՍԱԿԻՈՒԹՅՈՒՆԸ" ԱՆԲՈՒԺԵԼԻ Է, ԻՍԿ "ՓՍԱԿԻԱԾԻՆ" ՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՐԱ ՀՈՒՅՍ ԴՆԵԼԸ` ԱՆԻՄԱՍՏ

Եթե ԱՄՆ Պետդեպի նախկին խոսնակ Ջեն Փսակին գնաց դեկրետ, դա դեռ չի նշանակում, որ մարդկությունն ազատվեց "փսակիությունից", քանզի շարունակում է գոյատեւել "փսակիությունը", եւ այն կգոյատեւի այնքան ժամանակ, քանի դեռ կլինի նրան ծնող պետությունը:
Իսկ մեծ ախորժակով նման պետությունների` իրենց վարած քաղաքականության իրական նենգությունը թաքցնելու համար ամենահարմար գործիքներից մեկը "փսակի" տեսակն է: Եվ կարեւոր չէ, թե նրա անունը Ջեն է, թե Մարի Հարֆ, թե մեկ այլ անուն, կարեւորը, որ լինի նույն տեսակի ներկայացուցիչ` ոչ կոմպետենտ եւ գիտելիքների ու ունակությունների հետ խնդիր ունեցող պաշտոնյա, որի միջոցով շատ ավելի հեշտ է խուսափել բոլոր անցանկալի հարցերին պատասխանելուց, որը վերջին դեպքում կարող է լրագրողներին ուղղակի ասել, որ ինքը տեղյակ չէ, չի տիրապետում ինֆորմացիայի, կամ էլ, որ կգնա ու գրասենյակում կճշտի: Եվ ահա այսպես Մարի Հարֆ անունը կրող հերթական "փսակիի" միջոցով ԱՄՆ-ն հերթական անգամ խուսափեց այն հարցի պատասխանից, թե ինչու հերթական նախագահ Օբաման չկատարեց իր նախընտրական խոստումը` չճանաչեց 20-րդ դարի սկզբին Օսմանյան կայսրության կողմից հայերի նկատմամբ արածը որպես ցեղասպանություն:
Իհարկե, հասկանալի է, որ այդպես էլ պետք է լիներ, սակայն մեր հայրենակիցներից շատերի, այդ թվում` մի շարք քաղաքական, հասարակական գործիչների մոտ, միգուցե, ելնելով Քիմ Քարդաշյանի այցի դրական արդյունքներից եւ օրերս Վատիկանում մեր ունեցած դիվանագիտական խոշոր հաղթանակից, հասկանալի կերպով հույս արթնացավ, որ սառույցը, այնուամենայնիվ, կարող է տեղից շարժվել, եւ աշխարհում իբրեւ թե "ժողովրդավարություն" եւ "մարդասիրություն" սփռող ԱՄՆ-ն գոնե մեկ անգամ կարող է այդ բառերը կիրառել իրենց իրական իմաստով եւ իր գործն էլ համապատասխանեցնել խոսքին: Ցավոք, նման հույսերը փշրվեցին Պետդեպի խոսնակի պաշտոնակատար Մարի Հարֆի հայտնի հարցազրույցով:
Եվ նորից, կարծում եմ, ժամանակն է սթափ նայելու իրերին եւ հասկանալու, որ "փսակիությունը" անբուժելի է, իսկ "փսակիածին" պետության վրա հույս դնելը` անիմաստ: Քաղաքականության մեջ կան միայն շահեր, մանավանդ գերտերությունները առաջնորդվում են միմիայն իրենց շահերով, իսկ ԱՄՆ-ի շահերը կապված են Թուրքիայի հետ, հետեւաբար, հանուն ինչ-որ մարդասիրական գաղափարների` ԱՄՆ-ն երբեք դեմ չի գնա իր շահերին: Իսկ եթե երբեւէ Արեւմուտքի ամենահզոր տերությունը ճանաչի Հայոց ցեղասպանությունը, դա կլինի միայն այն դեպքում, եթե այդ ճանաչումը ԱՄՆ-ի համար դառնա շահեկան: Ահա այս ուղղությամբ է, որ մենք, կարծում եմ, պետք է մտածենք:

ԿԱՐԵՆ ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
http://www.national.am

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ