Լսե՛ք մարդկանց, լրջորեն վերաբերվե՛ք նրանց հոգսերին․ կատարվեց քահանայական ձեռնադրություն Ինչ է կատարվում Արցախ կամերային նվագախմբում Ջիվան Գասպարյան կրտսերը նոր տեսահոլովակ է ներկայացրել Հանդիպման յուրահատկությունն այն էր, որ այն ունեցավ հրապարակային մաս. Երեք նախագահների հանդիպման հետքերով Լինում են պահեր, երբ ուզում եմ քեզ մի բան պատմել ու լսել՝ ինչ կասես Իրականացված կապիկ-շոուն ցույց է տալիս, որ այսօրվա ընդդիմությունը չի գործում. Արթուր Ֆարմանյան Մեր թանգարանն անվանում են փոքրիկ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Աբրահամյանին՝ մեր օրերի Տրետյակով. Մկրտչյան Զանզիբարում վեցից ավելի հյուրանոցներ ամբողջությամբ այրվել են Տասը տարի՝ ռուսական արվեստի թանգարանի վերափոխման ճանապարհին Թուրքիան և ԵՄ-ն բանակցություններ են վարում անվիզա ռեժիմի ներդրման վերաբերյալ

ՈՎ ԵՎ ԻՆՉՊԵՍ Է ՈՒՐԱԽԱՑՆՈՒՄ ԱԼԻԵՎԻՆ ՈՒ ԷՐԴՈՂԱՆԻՆ

Արխիվ 12-16

ՈՎ ԵՎ ԻՆՉՊԵՍ Է ՈՒՐԱԽԱՑՆՈՒՄ
ԱԼԻԵՎԻՆ ՈՒ ԷՐԴՈՂԱՆԻՆ


Ինչքան ավելի մոտենում է ապրիլի 24-ը, այնքան ավելի սադրիչ ու լկտի է դառնում հարեւան մազութային սուլթանատի պահվածքը: Դա արտահայտվում է ինչպես շփման գծում ավելի ու ավելի լկտի սադրանքներով, որոնց համադրումը սանձարձակ քարոզչության  հետ ՊՆ մամլո խոսնակ Արծրուն Հովհաննիսյանը արդեն բնութագրել է "հիբրիդային պատերազմ", այնպես էլ այդ քվազիպետության ղեկավարի եւ այլ պաշտոնատարների ագրեսիվ հայտարարություններով:

"ԺԱՄԱՑՈՒՅՑՆԵՐԻ ՃՇԳՐՏՈՒՄ" ՊՈՒՏԻՆԻ ԱՅՑԻՑ ԱՌԱՋ

Արդեն բավականին ժամանակ է, ինչ քաղաքական կուլիսներում խոսակցություններ են շրջանառվում, որ Վլադիմիր Պուտինի` Հայոց ցեղասպանության 100-ամյակին Երեւան ժամանելով լուծվելու է ոչ միայն Ռուսաստանի` Ցեղասպանության նկատմամբ վերաբերմունքի դրսեւորման հարցը, այլեւ լուրջ միջպետական քննարկումներ են լինելու: Այն, որ մեր արտգործնախարար Էդվարդ Նալբանդյանը այժմ հանդիպում է իր ռուս գործընկեր Սերգեյ Լավրովի հետ, կարծես թե դրա հաստատումն է:
Թերեւս նույն համատեքստում կարելի է դիտարկել եւ Սերժ Սարգսյանի հարցազրույցը ռուսական "Ռոսիա-24" հեռուստաալիքին: Այդտեղ շոշափված հարցերի շրջանակը բավականին ընդարձակ է` Ցեղասպանության տարելից եւ Թուրքիայի պահվածք, արցախյան հակամարտություն, ԵՏՄ-ԵՄ հարթություն` քաղաքական եւ տնտեսական տեսակետից եւ այլն: 100-ամյակի առնչությամբ ՀՀ նախագահը հատուկ շեշտեց ՌԴ նախագահի մասնակցությունը. "Մեզ համար մեծ պատիվ է, որ այդ օրը Հայաստանում կլինեն եղբայրական երկրների ղեկավարները: Կցանկանայի հատուկ ընդգծել այդ միջոցառումներին այլ առաջնորդների թվում ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի մասնակցությունը": Բնականաբար, մեր երկրի ղեկավարը ընդարձակ անդրադարձ կատարեց թուրքական ժխտողականությանը:
Բայց առանձնահատուկ ուշագրավ են Սերժ Սարգսյանի անդրադարձները մազութային սուլթանատի հետ հակամարտությանը: "Մենք վստահ ենք, որ այն սկզբունքներն ու տարրերը, որոնք ներառված են Մինսկի խմբի համանախագահ երկրների` Ռուսաստանի, Միացյալ Նահանգների, Ֆրանսիայի ղեկավարների 6 հայտարարություններում եւ այն փաստաթղթում, որի հիման վրա մենք Ադրբեջանի հետ արդեն 7 տարուց ավելի բանակցություններ ենք վարում, ընդունելի հիմք են հանդիսանում ղարաբաղյան հակամարտության լուծման համար",- ասել է Սերժ Սարգսյանն ու ընդգծել, որ այդ հարցում "Համանախագահ երկրների կոնսենսուսային կարծիքն այն է, որ սկզբունքներն ու տարրերը մեկ ամբողջություն են, եւ ոչ մի դեպքում որեւէ սկզբունքին` մյուսի համեմատ նախապատվություն տալ չի կարելի": Նաեւ շեշտեց. "Բոլորս դիտարկում ենք իրավիճակի լարում` սկսած անցած տարվա ամառվանից: Բոլոր դեպքերում պետությունների եւ այս հարցով զբաղվող պաշտոնատար անձանց շրջանում կասկած չկա, որ էսկալացիայի պատճառն Ադրբեջանն է": Ս. Սարգսյանն ընդգծել է, որ Ադրբեջանի ղեկավարությունն ինքն էլ չի թաքցնում այդ փաստը, եւ ընդամենը վերջերս Մյունխենի անվտանգության համաժողովի ժամանակ հայտարարել է, որ լարվածությունը շարունակվելու է:
ԵՎիզուր չէ, որ մեր երկրի ղեկավարը նաեւ կանգ առավ հենց պատերազմի սպառնալիքի վրա` զուգահեռներ տանելով հայերի մասնակցության հետ Հայրենական մեծ պատերազմին:
Ըստ էության, ՀՀ նախագահը շեշտեց, որ մի կողմից խաղաղ կարգավորման հարցում Հայաստանն ունի կառուցողական դիրքորոշում, եւ խաղաղ ճանապարհը տապալողը միայն ու միայն Ադրբեջանն է, մյուս կողմից` որ պատերազմական շանտաժով Հայաստանին վախեցնելը ամբողջովին անօգուտ գործ է: Թերեւս պետք չէ բացառել, որ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի շրջանակներում կուտակած "բագաժի" հիման վրա Ռուսաստանն այժմ  նախաձեռնություն ցուցաբերի` սկսելու բանակցությունների նոր, առավել ակտիվ ռաունդ: Թե արդյոք այդ բանակցությունները իրական արդյունք կտան` դժվար է ասել, սակայն բանակցությունների փաստն ինքնին լարվածությունը թուլացնող եւ պատերազմի հավանականությունը նվազեցնող գործոն է, անգամ եթե հերթական ռաունդը զրոյական արդյունք տա: Իսկ Մոսկվան այժմ օբյեկտիվորեն շահագրգռված է, որպեսզի հաշվի առնելով լարվածությունը Ուկրաինայի արեւելքում, հանկարծ թույլ չտա 2-րդ ճակատի առաջացումը Կովկասում:

ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԱՐՏԱԴՐՈՒԹՅԱՆ "ՈՒՐԱԽԱՑՈՂ ԹՈՒՐՔ"


"Նարնջագույն" քաղաքական կուսակցություններն այժմ բավականին պասսիվ վարքագիծ են դրսեւորում եւ չեն ձգտում տարատեսակ սուր ակցիաների: Տազ արած վիճակում են նաեւ գրանտածիծ ՀԿ-ները: Պասսիվության պահը հատկապես նկատվում է "Ժառանգությունում", ուր, բացառությամբ Զարուհի Փոստանջյանի, սուր ելույթներ չեն դիտարկվում: Նույնիսկ ընդհակառակը` այդ կուսակցության երիտասարդական թեւը խանդավառորեն լծվել է մի նախաձեռնության` անվանակոչումներով եւ հուշարձաններով հավերժացնել Սեւրի պայմանագրի կնքահայր, այն ժամանակվա ԱՄՆ նախագահ Վուդրո Վիլսոնի հիշատակը: Նախաձեռնություն, որը բավականին դրական է եւ ազգի ու պետության շահերի տեսակետից որեւէ բացասական բան չի պարունակում:
Սակայն դա չի նշանակում, որ սեւ գործ անողներ չկան: Ճիշտ է, ամերիկյան ճնշումները բանի տեղ չդնելը տարածվում է աշխարհով մեկ (զորօրինակ` Լուկաշենկոն վռնդել է երկրից ԱՄՆ դեսպանին, իսկ Զեմանը նախագահական նստավայրի դռնից ներս չի թողնում), ու դա իր արտացոլումն ունի եւ մեր երկրում, սակայն ապակայունացնող ակտիվությունը տեղեկատվական դաշտում չի դադարում: Անասելի ինտենսիվությամբ տիրաժավորվում է ադրբեջանական քարոզչությունը ոչ միայն "Ֆեյսբուքում", այլեւ լրատվական կայքերում, ինչը թերեւս արեւմտյան թելադրանքով թուրքական աշխարհին ցուցաբերվող ներքին աջակցությունն է Արծրուն Հովհաննիսյանի հիշատակած հիբրիդային պատերազմին: Այդպիսի դրսեւորումներին միշտ էլ նորմալ քաղաքացիները ե՛ւ բանավոր խոսքում, ե՛ւ համացանցում արձագանքում են "թուրքը տեսնում ուրախանում է" կշտամբանք-բանաձեւով: Սակայն այդ բանաձեւը վերջին շրջանում դարձել է քարոզիչների ցինիկ ծաղրի առարկա, եւ անգամ "Ֆեյսբուքում" ստեղծվել են "ուրախացող թուրք" անունը կրող էջեր: Դե, իսկ դասական քարոզչությունն ընդդեմ ԵՏՄ-ի եւ ռուսների, կա ու կա:
Իսկ ռեալ գործողությունների դաշտում ապրիլի 24-ին հարամություն նախապատրաստող "Հիմնադիր խորհրդարանը" վերջապես վնասազերծվեց ԱԱԾ-ի, ՀՔԾ-ի եւ Ոստիկանության համատեղ գործողություններով, ձերբակալվեցին առաջնորդներն ու ակտիվիստները, զանգվածային անկարգություններ նախապատրաստելու հանցակազմով, առգրավվեցին թռուցիկները եւ համակարգիչները: Բայց հետաքրքրական է, որ ընդամենը խուզարկության ենթարկվեց առանցքային ֆիգուրներից մեկը` Կարո Եղնուկյանը, ով որոշումների կայացման վրա ավելի մեծ ազդեցություն ունի, քան ձերբակալված Ժիրայր Սէֆիլյանը եւ Գարեգին Չուքասզյանը: Ճիշտն ասած, առավել սպասելի էր, որ այդպիսի գործողություն տեղի կունենա ապրիլի 20-ի կողմերը, սակայն, հավանաբար, իրավապահ կառույցների օպերատիվ ծառայությունները լուրջ հիմքեր ունեին շտապելու, համ էլ չպետք է բացառել, որ ավելի ուշ, երբ իրեն ինչ-որ ձեւով կդրսեւորի "Հիմնադիր խորհրդարանի" 2-րդ էշելոնը, տեղի կունենա վնասազերծման օպերացիայի 2-րդ փուլ:
Բավականին հետաքրքիր է ընդդիմադիր ուժերի արձագանքը ձերբակալություններին ու խուզարկություններին: Կտրուկ դատապարտումով հանդես եկավ Նիկոլ Փաշինյանը, Զարուհի Փոստանջյանը շատ էմոցիոնալ ձեւով հիշեց Յանուկովիչին ու Քադաֆիին, ՀԱԿ-ը հանդես եկավ դատապարտող հայտարարությամբ` մարդու իրավունքների դիտակետից, իսկ "Ժառանգությունը" սամանափակվեց  իր մամլո խոսնակ Դավիթ Սանասարյանի մեկնաբանություններով: Ինչ վերաբերում է ԲՀԿ-ին, ապա այդ կուսակցությունն ընդհանրապես զերծ մնաց գնահատականներից: Իսկ եթե դիտարկենք հայտարարությունով հանդես եկած ՀԿ-ները, ապա առաջինը շտապեցին Արթուր Սաքունցն ու Լեւոն Բարսեղյանը:
Ինչ է դա ցույց տալիս` մի պարզ իրողություն, որ ընդդիմադիրները, խոշոր հաշվով, ամենեւին էլ դեմ չեն ընդդիմադիր դաշտը "Հիմնադիր խորհրդարանի" արմատական տարրերից մաքրելու գործընթացին: Իսկ խոշորագույն գրանտակերների կողմից այդպիսի հիմնարար աջակցությունը թերեւս պետք է բացատրել անմիջապես "քեռի Սեմի" շահերով, ում ընդհակառակը սէֆիլյանական կադրերի պես արմատականներն անհրաժեշտ են:
Ինչեւէ, եթե դիտարկենք գործընթացի ընդհանուր վեկտորը, ապա կարող ենք արձանագրել, որ ամեն ինչ գնում է ընդդիմադիր ու մասնավորապես արեւմտամետ դաշտը արմատական հռետորաբանությունից եւ գործողություններից բեռնաթափելու բավականին հետեւողական գործընթացին: Ու մինչեւ մայիս, այսինքն այն պահը, երբ Ռիգայում տեղի է ունենալու ԵՄ Արեւելյան գործընկերության գագաթնաժողովը, ասպարեզում մնացած կլինեն հիմնականում առավել չափավոր, նույնիսկ որոշ դեպքերում ձեռնասուն արեւմտամետները:

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆ

 

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ