ԶԱՐՄԱՆՔ
Արխիվ 12-16
Մեզ անզարմանք չթողեց Կենտրոնական բանկի նախկին նախագահ ԲԱԳՐԱՏ ԱՍԱՏՐՅԱՆԸ, հայտարարելով. "Հարկ է արձանագրել, որ ՀՀ իշխանությունները այդպես էլ դաս չքաղեցին նախորդ ճգնաժամից: Հայաստանը մնում է քաղաքականապես գերկոռումպացված մենաշնորհային շատ խոցելի համակարգ, որտեղ միակ "արդյունավետ" լուծվող խնդիրը իշխանությունների վերարտադրությունն է, որին եւ ուղղված են իշխանությունների ջանքերը, որի կազմալուծումն ու վերափոխումը զարգացման հիմնական նախադրյալն ու երաշխիքն են": Լսողին կթվա, թե այդ մարդու ոտքերն ամպոտ են, եւ նրա միակ երազանքը կոռուպցիան վերացնելն է: Բայց մի հարցնող լինի` Բագրատ Ասատրյանի պաշտոնավարման ընթացքում քանի՞ բանկ "պայթեց"` այդ բանկերում իրենց գումարները պահած քաղաքացիներին թողնելով քոռ ու փոշման: Զարմանալի է, ո՞վ է քննադատում: Ճիշտ է, ԿԲ մյուս նախագահներն էլ, ներառյալ գործողը, առանձնապես իսան չեն, բայց նրանց օրոք գոնե բանկերի այդպիսի խարդախ "ինքնասնանկացումներ" չկան:
Իսկ կինոռեժիսոր ՏԻԳՐԱՆ ԽԶՄԱԼՅԱՆԸ մի զարմանալի հսկայական տեքստ է տարածել, ուր նկարագրում է, թե ինչքան են "պուպուշ" ամերիկացիք, ու ինչքան "քըխ"` ռուսները. "Գտեք մի ազգ, որին կողոպտել են, դավաճանել, խաբել, զրկել են իր տարածքներից, սպանել են նրա վերնախավը` փոխարենը ձեռքը տալով մի դրոշակ ու թմբուկ, որպեսզի նա փառաբանի իր կեղեքիչներին ու բռնակալներին: Ճանաչեցիք, երեւի` դա հենց մենք ենք, հայերս, ռուս մեծ "եղբորն ու քրոջը" երկրպագող ու քծնող: Ամերիկան հայերին առաջարկեց մեծ պետություն, որը մնում էր միայն պաշտպանել զորքով ու ազգով: Ռուսաստանը քայքայեց մեզ պաշտպանող բանակը, զավթեց մեր պետությունը, գնդակահարեց մեր հերոսներին, աքսորեց ու սպանեց մեր պոետներին, թշնամուն բաժանեց մեր հողերը": Լավ, վերջ, էլ չեմ կարդում այդ տեքստը, թե չէ քիչ է մնում հավատամ, որ ամերիկացիներն են մեզ փրկել եւ մարդ դարձրել ու գրեթե տեր Աստծու չափ են: Ինչեւէ, սիրելի ընթերցողներ, դուք էլ հիշեք, որ այսօր ապրիլի 1-ն է եւ համապատասխանաբար վերաբերվեք պարոն Խզմալյանի զեղումներին:
Իսկ հիմա բուն օրվա խորհրդին համապատասխան զարմանալի մի պատմություն, որը պեղել ենք համակարգիչների եւ ծրագրերի վրա մասնագիտացած անգլալեզու The Windows Club կայքից: Այդտեղ նկարագրվում է, թե ինչ կկատարվի, եթե մարդիկ սկսեն իրական կյանքում իրենց պահել այնպես, ինչպես պահում են "ՖԵՅՍԲՈՒՔՈՒՄ"."Հենց այժմ ես փորձում եմ ընկերներ ձեռք բերել "Ֆեյսբուք"-ից դուրս` կիրառելով հետեւյալ սկզբունքները: Ամեն օր, զբոսնելով փողոցում, պատմում եմ անցորդներին, թե ինչ եմ կերել, ինչպես եմ ինձ զգում, ինչ եմ անում եւ պատրաստվում անել: Ես նաեւ լսում եմ այլոց խոսակցությունները եւ ասում նրանց. "Ես հավանում եմ դա": Ես նույնիսկ բզում եմ նրանց... եւ դա աշխատում է: Այժմ ես ունեմ 3 հոգի, ովքեր մշտապես հետեւում են ինձ` ոստիկանը, հոգեբույժը եւ հոգեբանը":
Ի դեպ, հարգելի ընթերցողներ, նաեւ կատակներին զգույշ վերաբերվեք, քանզի դրանք զարմանալի հատկություն ունեն` երբեմն վերածվել իրականության: Օրինակ, ՊՈԼՈԶ ՄՈՒԿՈՒՉԻ օրոք ոչ ոք երեւի թե չէր կարող պատկերացնել բջջային հեռախոսի պես իրականությունը, ու ծնվել էր մի համով-հոտով անեկդոտ, որը գյումրեցի բլոգեր Արա Նախշքարյանի փոխանցմամբ ներկայացնում ենք ընթերցողին: Պոլոզ Մուկուչը տեսնելով, որ մի քանի հոգի փողոցն են քանդում` հետաքրքրությունից դրդված մոտենում է ու հարցնում.
– Ծո, էդ ընչի՞ կքանդեք ուլիցը:
– Անթել հեռախոս կքաշենք,-կատակով պատասխանում է վարպետներից մեկը եւ ավելացնում,-թող գյումրեցիները հըմի հեռվից հեռու իրար հետ խոսան:
– Ինչքա՞ն փող բըդի ծախսեք ըդոր համար,-հարցնում է Պոլոզ Մուկուչը:
– 50 կամ 80 հազար մանեթ,-պատասխանում է վարպետը:
– Ծո, հըլը խելքի աշեք,-վրդովված վրա է բերում Պոլոզ Մուկուչը,-փոխանակ ըդքան փող ծախսեք, վերցրեք երեք հատ բամբասանքչի դուխով կնիկ: Մեկին կայնեցրեք հին գերեզմնի գլխին, մեկին` Ճերմակ Համոյի խանութի դուռը, երրորդին` Ձորի Բողազի Երկար Համոյի աղբրի մոտ: Էրկու ժամվա մեջ, ըսոնք սաղ քաղաքը եղած-չեղած լուրերով կլցնեն:
Զարմացած է
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆԸ
Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ
