Լսե՛ք մարդկանց, լրջորեն վերաբերվե՛ք նրանց հոգսերին․ կատարվեց քահանայական ձեռնադրություն Ինչ է կատարվում Արցախ կամերային նվագախմբում Ջիվան Գասպարյան կրտսերը նոր տեսահոլովակ է ներկայացրել Հանդիպման յուրահատկությունն այն էր, որ այն ունեցավ հրապարակային մաս. Երեք նախագահների հանդիպման հետքերով Լինում են պահեր, երբ ուզում եմ քեզ մի բան պատմել ու լսել՝ ինչ կասես Իրականացված կապիկ-շոուն ցույց է տալիս, որ այսօրվա ընդդիմությունը չի գործում. Արթուր Ֆարմանյան Մեր թանգարանն անվանում են փոքրիկ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Աբրահամյանին՝ մեր օրերի Տրետյակով. Մկրտչյան Զանզիբարում վեցից ավելի հյուրանոցներ ամբողջությամբ այրվել են Տասը տարի՝ ռուսական արվեստի թանգարանի վերափոխման ճանապարհին Թուրքիան և ԵՄ-ն բանակցություններ են վարում անվիզա ռեժիմի ներդրման վերաբերյալ

«ՈՒՆԵՆՔ ԿԱՌԱՎԱՐՄԱՆ ՀԶՈՐ ԵՎ ԲԱՎԱԿԱՆԻՆ ԹՈՒՅԼ ԻՆՔՆԱԿԱՌԱՎԱՐՄԱՆ ՀԱՄԱԿԱՐԳ»

Արխիվ 12-16

«ՈՒՆԵՆՔ ԿԱՌԱՎԱՐՄԱՆ ՀԶՈՐ ԵՎ ԲԱՎԱԿԱՆԻՆ ԹՈՒՅԼ
ԻՆՔՆԱԿԱՌԱՎԱՐՄԱՆ ՀԱՄԱԿԱՐԳ»


Ինչպես արդեն նշել է «Իրավունքը», ՀՀ կառավարության հավանությանն է արժանացել Հայաստանի մի շարք գյուղական եւ քաղաքային համայնքներում տեղական հանրաքվեներ անցկացնելու որոշման նախագիծը: Ըստ այս նախագծի` հանրաքվեի է դրվելու համայնքների խոշորացման հարցը, որի արդյունքում 80-ից ավելի համայնքներ վերամիավորվելու են, եւ ձեւավորվելու է 14 խոշոր համայնք: Այս մասին «Իրավունքը» զրուցեց ԱԺ Տարածքային կառավարման եւ տեղական ինքնակառավարման հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ, ԲՀԿ խմբակցության պատգամավոր ՍՏԵՓԱՆ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ հետ, ով ի զարմանս մեզ, լինելով նորաթուխ ընդդիմություն դարձած կուսակցության ներկայացուցիչ` այս անգամ կառավարության վերոնշյալ պիլոտային նախաձեռնությանը դեմ չէ:



«ՄԻ ՔԻՉ ԱՎԵԼԻ ՇՈՒՏ ՍԿՍԵԻՆՔ, ՀԻՄԱ ՈՐՈՇ ՃԱՆԱՊԱՐՀ
ԱՆՑԱԾ ԿԼԻՆԵԻՆՔ»


-Ոչ միայն այս պահին, այլ այս հարցը վաղուց եմ կարեւոր համարում: Կարծում եմ` մի քիչ ավելի շուտ սկսեինք, հիմա որոշ ճանապարհ անցած կլինեինք: Այսօրվա տեղական ինքնակառավարման համակարգը շատ մեղմ եւ շատ մեծ վերապահումով կարելի է ասել, թե նորմալ է կամ մոտիկ է նորմալ լինելուն: 1995 թվականից սկսած, այս համակարգը գործում է, մենք համայնքներ ունենք, եւ դրանք քիչ չեն, որտեղ, օրինակ, շատ դժվարությամբ է ավագանի ձեւավորվում: Մարդիկ, պարզապես, չեն ուզում ընտրվել, չի լինում ընտրություն` թեկնածուների պակասի պատճառով: Որեւէ մեկն այդ համայնքներում որեւէ հույս չի կապում համայնքային իշխանությունների հետ` նույնիսկ ամենատարրական հարցերում, որովհետեւ չի ձեւավորվում բյուջե` տեղական, սեփական միջոցներով: Համայնքներ ունենք, որտեղ ամբողջ տարվա ընթացքում կարող է հավաքվել ընդամենը մի երկու հարյուր հազար դրամ բյուջե: Ընդ որում, դա համայնքային սեփական բյուջեն է` սեփական միջոցներով հավաքած, դրան գումարվում է ընդամենը մոտ 3,5 միլիոն դրամ, որը տալիս ենք պետական բյուջեից` դոտացիայի ձեւով:
– Պարոն Մարգարյան, կարո՞ղ ենք ասել, որ այս հարցում ԲՀԿ-ն ողջունում է կառավարության նախաձեռնությունը:
– Որ համայնքների խոշորացում պիտի գնա, այո: Բայց ես խոսեմ իմ անունից, որովհետեւ սա դեռ մենք պետք է քննարկենք նաեւ խմբակցությունում: Օրինակ, ես ավելի շատ կողմնակից եմ շրջանային մոդելի, երբ Հայաստանում կլինի ինքնակառավարման մոտավորապես 50-60 միավոր: Կողմնակից եմ այն տարբերակին, որ ամեն միավորում ինքնակառավարման որոշակի տրամաբանական, արդեն ձեւավորված, ակնհայտ կենտրոն ստեղծվի, որի զարգացումն իր հետ կբերի նաեւ հարակից այդ համայնքների որոշակի զարգացմանը: Իսկ եթե չկա, դու արհեստականորեն ես ձեւավորում, սա մի քիչ դժգոհությունների առիթ կարող է տալ:

ՄԱՐԶՊԵՏԱՐԱՆՆԵՐԸ ԿԹՈՒԼԱՆԱ՞Ն` ՀԱՄԱՅՆՔՆԵՐԻ
ԽՈՇՈՐԱՑՄԱՆ ՀԱՇՎԻՆ


–Օրինակ, 10-12 գյուղ միավորվում է ու դառնում մեկ համայնք, հարց է առաջանում` ո՞րն է լինելու կենտրոնը:
– Այս հարցը, իսկապես կարեւոր է: Ամեն մեկն ասում է` ինչո՞ւ պիտի իմ համար կենտրոն լինի այն գյուղը, ոչ թե` իմը: Եթե խոսքը վերաբերում է Դիլիջանին` իր հարակից 7-8 գյուղերով, այստեղ հարց չի առաջանում, թե որտեղ պետք է լինի կենտրոնը: Ակնհայտորեն այն պիտի լինի Դիլիջանը, որն ունի զարգացած ենթակառուցվածքներ, կապի միջոցներ, նաեւ որոշակի ադմինստրատիվ շենքային հարմարություններ եւ այլն: Իսկ այլ համայնքների համար սա խնդիր է: Բացի դա, շրջանային մոդելի ներդրմամբ կառավարման համակարգն ինչ-որ իմաստով թուլանում է: Խոսքս վերաբերում է մարզպետարանների ինստիտուտներին, ի՞նչ է լինելու նրանց հետ: Եթե մենք շրջանային մոդել ենք ընտրում, այն արդեն բավականին լուրջ տեղական ինքնակառավարման մարմին է` իր ընտրովի իշխանություններով, այդ դեպքում կառավարման համակարգ եւ տեղական ինքնակառավարման համակարգ հարաբերությունը կամ համայնքի ղեկավար-մարզպետ հարաբերությունը այլ մակարդակի վրա է դրվում, քան այսօր գործում է մարզպետ եւ մի գյուղի համայնքապետ հարաբերություններում, որն իր աշխատավարձն էլ սեփական միջոցներով չի կարողանում հավաքել: Եվ նույնն էլ, երբ մենք փնջային տարբերակն ենք ընտրում, էլի քաշը, կշիռը տարբեր է լինում: Այսօր մենք ունենք կառավարման հզոր համակարգ եւ բավականին թույլ ինքնակառավարման համակարգ, շրջանային մոդելի դեպքում ինքնակառավարման համակարգը բավականին կուժեղանա: Այնպես որ, սա պիլոտային ծրագիր է, թող փորձենք, տեսնենք մեկ-երկու տարի անց ինչ է լինում: Սա չի նշանակում, որ եկող տարի երկիրը գնալու է համատարած այսպիսի համակարգի: Պետք է նաեւ թեր ու դեմ կողմերը ուսումնասիրել:

«ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԿԱՌՈՒՅՑՆԵՐԻ ՀԵՏԱՔՐՔՐՈՒԹՅՈՒՆՆ ԱՐԴԵՆ ՏԻՄ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ
ՄԵԾԱՆԱԼՈՒ Է»


–Որոշ կուսակցություններ ՏԻՄ ընտրություններին նույնիսկ թեկնածուներ չեն առաջադրում, արդյո՞ք կարող ենք ասել, որ այս համակարգի ներդրմամբ` նաեւ ՏԻՄ ընտրությունների շուրջ հետաքրքրությունը կընդլայնվի:
– Միանշանակ: Անձի մասնակցությունն ուրիշ է, քաղաքական ուժինը` ուրիշ: Քաղաքական ուժը իմաստ ունի մասնակցի որեւէ ընտրության, որտեղ ցույց կտա, որ կարող է: Բայց, որպեսզի դա ցույց տա, պիտի այդ լիազորություններն ու հնարավորություններն ունենա: Եթե քո լիազորությունները շատ թույլ են, դու ով էլ լինես, քո արած աշխատանքն առանձնապես չի երեւա: Իսկ եթե որոշակի թվով ֆինանսական բյուջեի է տիրապետում համայնքը եւ որոշակի լիազորություններով է օժտված, այստեղ արդեն անձի, քաղաքական ուժի լավ կամ վատ աշխատելուց շատ բան է կախված: Այնպես որ, քաղաքական կառույցների հետաքրքրությունն արդեն ՏԻՄ ընտրությունների նկատմամբ մեծանալու է:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ