ԿԱՐՃ ԼՈՒՐԵՐ

«Պետք է զերծ մնան հին ընդդիմության սխալները կրկնելուց, որովհետեւ այդ ճանապարհը փակուղի է տանում»

19.05.2017 20:15 ՕՐՎԱ ՊԱՏԿԵՐ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՀԱՆԴԻՊՈՒՄ
«Պետք է զերծ մնան հին ընդդիմության սխալները կրկնելուց, որովհետեւ այդ ճանապարհը փակուղի է տանում»

Գաղտնի քվեարկությամբ` երեկ ԱԺ վեցերորդ գումարման աշխատանքների հանդիսավոր բացումից հետո, տեղի ունեցավ ԱԺ նախագահի ընտրությունը: Թեկնածուները երկուսն էին` քաղաքական մեծամասնությունը` ՀՀԿ-ն, որն առաջադրել էր ԱԺ նախորդ գումարման Առողջապահության, մայրության եւ մանկության հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ, պրոֆեսոր Արա Բաբլոյանի, իսկ ընդդիմադիր «Ելք» դաշինքն առաջադրել էր ԱԺ պատգամավոր Էդմոն Մարուքյանի թեկնածությունը: Արդյունքում 105 օրենսդիրներից քվեարկությանը մասնակցեցին 100-ը, որից Ա. Բաբլոյանի օգտին քվեարկեցին 88 պատգամավոր, Էդմոն Մարուքյանի օգտին` 12 պատգամավոր, եւ բացարձակ մեծամասնությամբ` ԱԺ նորընտիր նախագահ դարձավ ՀՀԿ-ական պրոֆեսորը: Խորհրդարանական փոքրամասնության` «Ելք» դաշինքի կողմից ԱԺ նախագահի թեկնածու առաջադրելու եւ նոր խորհրդարանում դրսեւորած նրանց վարքագծի մասին «Իրավունքը» զրուցեց ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության պատգամավոր ԱՐՄԵՆ ԱՇՈՏՅԱՆԻ հետ: Ի դեպ, նա համարվում է ՀՀԿ խմբակցության ԱԺ արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի նախագահի թեկնածուն:

«ԻՐԵՆՑ ԹԵԿՆԱԾՈՒԻՆ ԳՈՎԱԶԴԵՑԻՆ, ԲԱՅՑ ԵՐԿՐԻ ՀԱՄԱՐ ԳՈՎԱԶԴԻ ԱՅԴ ՏԵՍԱԿԸ ԱՐԴՅՈՒՆԱՎԵՏ ՉԷ»

–Պարոն Աշոտյան, «Ելք» դաշինքի խորհրդարանական խմբակցության ղեկավար Նիկոլ Փաշինյանը նշեց, թե Է. Մարուքյանին, որպես քաղաքական փոքրամասնության ներկայացուցիչ, ընտրելով ԱԺ նախագահ` Հայաստանն անվճար 15 օր կգովազդվի աշխարհով մեկ, որովհետեւ երեւույթն աննախադեպ կլինի: Ինչո՞ւ իշխանությունը չօգտվեց ընդդիմության առաջարկած «ակցիայից»:

– Իհարկե, հրապարակախոսական տեսակետից` գուցե, մեր ընդդիմադիր գործընկերները, ըստ իրենց, հնարք էին գտել իրենց առաջադրված թեկնածուին գովազդելու եւ իրենց թեկնածուին գովազդեցին, բայց երկրի համար, կարծում եմ` գովազդի այդ տեսակը արդյունավետ չէ: Քաղաքական համակարգում կան հստակ դերաբաշխումներ, ինչը նախեւառաջ գրված է Սահմանադրությամբ, որ քաղաքական մեծամասնությունը պատասխանատվություն պետք է կրի նաեւ Ազգային ժողովի գործունեության համար: Իսկ այդ պատասխանատվությունը պետք է կրի նաեւառաջ առաջին դեմքով: Ուստի` որպես հնարք, հասկանում եմ վերոնշյալ առաջադրումը, բայց ի սկզբանե էլ ակնհայտ էր, որ ոչ ոք մեր ընդդիմադիր գործընկերներից լուրջ չէր մտածում, որ կարող է պարոն Մարուքյանն ընտրվել: Էդմոն Մարուքյանը, որպես ակտիվ պատգամավոր, վստահ եմ` իր տեղն անպայման կգտնի խորհրդարանի այլ հարթություններում, գործունեության այլ ոլորտներում:

– Էդմոն Մարուքյանը` որպես ԱԺ նախագահի թեկնածու, ամբիոնից հայտարարեց, թե Ազգային ժողովի նախագահի որոշմամբ` նախկինում որոշ անիմաստ երկներում գործուղումների են գնացել պատգամավորները: Ի՞նչ կասեք այս մասին:

– Կարծում եմ` այդ սայթաքումը պարոն Մարուքյանը շատ արագ շտկեց եւ ասաց, որ ոչ թե երկրներն են անիմաստ, այլ փորձեց անիմաստ որակավորում տալ գործուղումներին: Գիտեք, ՄԱԿ-ում կամ ԵԱՀԿ-ում քվեարկելու ժամանակ, երկրների քաղաքական կշռից բացի, կա եւ մաթեմատիկական կողմը, այսինքն` ձայնը ձայն է` լինի Վանուատուի կամ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների, Ռուսաստանի, թե Կիրիբատիի: Այդ ժամանակ քաղաքական կշիռները մի կողմ դնելով` երկրներն ունենում են մեկական ձայն: Հետեւաբար, կան դեպքեր, երբ բնական է, որ հայկական դասական աշխարհաքաղաքական աշխարհագրության ընկալումներով, գուցե, մեր առօրյա ընկալումների մեջ գլոբուսից դուրս գտնվող համարվող երկրներ այցելություններն ունեն իրենց ակնհայտ կարեւորությունը` կապեր հաստատելու, քաղաքական օրակարգ առաջ տանելու եւ վերջիվերջո, հայամետ կամ հակահայկական հարցերի քվեարկությունների ժամանակ նրանցից հօգուտ մեզ դիրքորոշում ակնկալելու առումով:

«25 ՏԱՐԻՆԵՐԻ ԸՆԹԱՑՔՈՒՄ ՁԵՎԱՎՈՐՎԵԼ ԵՆ ՈՐՈՇԱԿԻ ՀԱՄԱԽՏԱՆԻՇՆԵՐ, ՈՐՈՆՔ ՊԵՏՔ Է ԱՆՊԱՅՄԱՆ ԹՈԹԱՓԵԼ»

–ԱԺ վեցերորդ գումարման խորհրդարանական աշխատանքները մեկնարկեց «Ելք» դաշինքի պատգամավորների բոյկոտով: Ինչպե՞ս եք վերաբերվում նման վարքագծին:

– Հայաստանի քաղաքական կյանքում այս 25 տարիների ընթացքում ձեւավորվել են  մշակութային տեսակետից կաղապարներ եւ որոշակի համախտանիշներ, որոնք պետք է անպայման թոթափել: Եվ «Ելքը», որպես նորածին ընդդիմություն, նոր հայտ ներկայացնելով ընդդիմադիր դաշտում, կարծում եմ` պետք է զերծ մնա, հատկապես ապագայում, հին ընդդիմության սխալները կրկնելուց, որովհետեւ այդ ճանապարհը փակուղի է տանում եւ ֆիասկո է բերում:

– Ըստ Ձեզ, ո՞ւմ էր ուղղված նրանց բոյկոտը, երբ իշխանության բարձրաստիճան ներկայացուցիչներից բացի, հանդիսավոր արարողությանը ներկա էին նաեւ ՀՀ-ում հավատարմագրված դեսպաններն ու Ամենայն Հայոց կաթողիկոսը:

– Ըստ իս, այս քայլը քաղաքական տեսակետից քաղաքական հիվանդության դրսեւորում էր ընդդդիմության կողմից, որը հուսով եմ` այլեւս չի կրկնվի: Ի վերջո, այն ոչ մի բան չի ավելացնում: Այսօր եւ եւս մեկ-երկու օր մամուլում կգրեն դրա մասին եւ ի՞նչ... Դրանով քաղաքական ի՞նչ հավելյալ արժեք ստեղծեցին, կամ ի՞նչ առաջացավ իրենց բացակայությունից: Նոր քաղաքական մի՞տք ծնվեց, երկրի զարգացման նոր հնարավորությունների սցենա՞ր, թե՞ ինչ-որ խնդիր լուծվեց: Իմաստը ո՞րն էր: Սա, պարզապես, իրեն վաղուց արդեն սպառած լրատվական հնարք էր:

ՎԵՐՋԱՊԵՍ ԿԸՆԴՈՒՆՎԻ՞ ՀՀ ՏԱՐԱԾՔՈՒՄ ՀՈԳԵՈՐՍՈՒԹՅՈՒՆՆ ԱՐԳԵԼՈՂ ՕՐԵՆՔ

–ՀՀ նախագահը ԱԺ ամբիոնից խոսեց նաեւ արտաքին քաղաքական շեշտադրումների մասին: Այս առումով` որո՞նք են լինելու արտաքին քաղաքական օրակարգային հարցերը:  

– Երբ առաջադրվեմ կուսակցության կողմից այդ պաշտոնին, իմ մոտեցումները կշարադրեմ Ազգային ժողովի ամբիոնից: Դրանից հետո սիրով կպատասխանեմ նաեւ արտաքին քաղաքականությանը վերաբերող հարցերին:

– Ժամանակին, որպես պատգամավոր, հեղինակել էիք օրենքի նախագիծ, ըստ որի, ՀՀ տարածքում արգելվում է հոգեորսությունը` այլ կրոնական հայացքներ ունեցող քաղաքացիների նկատմամբ: Կրկին վերադառնալով խորհրդարան` պատրաստվո՞ւմ եք այն կյանքի կոչել: 

– Այն առաջին ընթերցմամբ ընդունվել էր, այնուհետեւ իմ նախարար նշանակվելուց հետո` այդ օրենքի նախագծին տեր կանգնող, այսպես ասած, որպես հեղինակ չեղավ, ինչի համար ցավում եմ: Մենք առաջին անգամ փորձ էինք անում, հիմնվելով եվրոպական միջազգային լավագույն փորձի վրա, որտեղ կարողանում են նաեւ բանաձեւել եւ համադրել խղճի ազատությունը մարդկանց այլ ազատությունների հետ` ճիշտ բալանս գտնել` պետության, հասարակության եւ անհատի փոխհարաբերությունների, կրոնական եւ խղճի հարցերում: Այնպես որ, գուցե վերադառնանք որոշ ձեւակերպումներին, հիմա դժվարանում են ասել, հնգամյա գործունեությունն առջեւում է, կտեսնենք: 

– Ի դեպ, վերջերս ՌԴ Գերագույն դատարանի կողմից կայացված վճռի համաձայն, դադարեցվել է «Եհովայի վկաների» գործունեությունը Ռուսաստանի տարածքում` այն համարելով ծայրահեղական: Արդյո՞ք կարող է սա նախադեպ լինել նաեւ մեզ համար:

– Ինչո՞ւ միայն Ռուսաստանի օրինակը բերենք: Այդ օրինագծի հիմքում, ինչի մասին նշեցիք, ընկած էր Եվրոպական միության անդամ երկրների փորձը` հատկապես Գերմանիայի, Ֆրանսիայի, Բուլղարիայի եւ այլն:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

 

КОМСОМОЛЬСКАЯ ПРАВДА