ԿԱՐՃ ԼՈՒՐԵՐ

ՔԱՆԻ ԸՆԴԴԻՄԱԴԻՐ  ԲԵՎԵՌ ԵՆՔ ՈՒՆԵՆԱԼՈՒ

21.12.2016 21:05 ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ
ՔԱՆԻ ԸՆԴԴԻՄԱԴԻՐ  ԲԵՎԵՌ ԵՆՔ ՈՒՆԵՆԱԼՈՒ


Տեղի ունեցավ այն, ինչը լրատվական դաշտում վաղուց էր քննարկվում` պաշտպանության նախկին նախարար Սեյրան Օհանյանի մուտքը քաղաքականություն. «Ես որոշում եմ կայացրել` ակտիվ մասնակցություն ունենալ քաղաքական եւ մասնավորապես ընտրական գործընթացներին»: Այսինքն` այս պահին ուրվագծվում են մի քանի ընդդիմադիր բեւեռներ, որոնք մասնակցելու են ընտրարշավին: ԿԱՌՈՒՑՈՂԱԿԱՆ ԸՆԴԴԻՄԱԴԻՐՆԵՐԻ ԱՎԵԼՑՈՒԿ
Եթե հին ընդդիմադիր դաշտը հիմնականում բաղկացած էր անհաշտ ընդդիմադիրներից, եւ իշխանափոխության սեւեռուն գաղափարը նրանց հասցրել էր անլուծելի ճգնաժամի, ապա հիմա ընդհակառակը` ունենք մի քանի ընդդիմադիր բեւեռներ, որոնք հանդես են գալիս կառուցողական դիրքերից: Անհաշտությունից հրաժարվածներն են` ԲՀԿ-ն քաղաքական դաշտ վերադարձող Ծառուկյանով հանդերձ, ՀԱԿ-ը` իր չարագուշակ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանով, «Հայկական վերածնունդ» դարձած ՕԵԿ-ը` եվրոպական արժեքների արեւով երդվող եռյակ դաշինքը, հիմա էլ դրան ավելացավ հանդիպումներ եւ խորհրդակցություններ անցկացնող Սեյրան Օհանյանը: 
Ըստ ՀՀԿ փոխնախագահ Արմեն Աշոտյանի. «15 տարի լինելով քաղաքականության մեջ` կարող եմ փաստել, որ Հայաստանի  քաղաքական կյանքում միշտ փորձում են դիրքավորվել նախկին պաշտոնյաներ, նախկին նախագահներ, նախկին վարչապետներ, նախկին բազմաթիվ նախարարներ… Քաղաքականությունը ձգում է նախկին պաշտոնյաներին: Բայց կյանքը ցույց է տալիս, որ նրանք չեն կարողանում արձանագրել մեծ արդյունքներ, բայց քաղաքական արեւի տակ կարողանում են ինչ-որ մի տեղ զբաղեցնել»: Գնահատականը, անշուշտ, նախեւառաջ վերաբերում է ՀԱԿ-ին եւ Սեյրան Օհանյանին, սակայն չպետք է մոռանալ եւ եռյակ դաշինքում ընդգրկված Արամ Զ. Սարգսյանին, ում վարչապետությունը գրեթե բոլորը մոռացել են, իսկ Արթուր Բաղդասարյանը ԱԺ նախկին նախագահ է: ԲՀԿ-ում էլ քիչ չեն նախկին նախարարները, դե, իսկ ՀԱԿ-ում նախկին պաշտոնյաների պակաս առհասարակ չի զգացվում: Կարող ենք գումարել դրան եւս մեկ նախկին վարչապետի` Հրանտ Բագրատյանին, ով այս կամ այն ձեւաչափով կտեղավորվի ընտրարշավում: 
Բառիս բուն իմաստով` թարմ ուժ, այսպիսով չկա: Պարզապես, մեր քաղաքական գործիչները եզակի ճկունություն ունեն, եւ քանի որ խորհրդարանական համակարգը ենթադրում է կառուցողական ընդդիմության առկայությունը, նախկին անհաշտներն ու երեկվա պաշտոնյաները սրընթաց սպառազինվում են կառուցողականությամբ: Պատկերավոր ասած` «զմանդատ մեր հանապազօր, տուր մեզ այսօր»: Իսկ իրականում այդ միջավայրում կայուն համոզմունքներ փնտրելը իզուր զբաղմունք է: Քաղաքական հավատամքն ու աշխարհաքաղաքական կողմնորոշումը կարող են փոխվել ակնթարթորեն, միայն թե հեշտացնեն ճանապարհը դեպի բաղձալի պատգամավորական աթոռները: Միակ բացառությունը` այն էլ մինուս նշանով, ԼՏՊ-ն է, ով մինչեւ վերջ հավատարիմ է մնացել իր մոլեգին եւ զազրելի թրքասիրությանը: 

Պատրաստ ենք Կարեն Կարապետյանի հետ քննարկել իշխանության անցնցում փոխանցման հարցը. Նիկոլ Փաշինյան

ԸՆԴԴԻՄԱԴԻՐ ԴԱՇՏԻ 
ԱՇԽԱՐՀԱՔԱՂԱՔԱԿԱՆ 
ԳՈՒՆԱՊՆԱԿԸ 
Եվ այսպես, Սեյրան Օհանյանն էլ չխախտեց օրինաչափությունը եւ մեկնարկի պահին հանդես եկավ կառուցողական դիրքից. «Ես կտրականապես մերժում եմ, երբ քաղաքական գործիչների կարծիքների եւ տեսակետների բախումը վերածվում է ծայրահեղ հակամարտության, փոխադարձ թշնամանքի եւ ատելության: Դեմ եմ, երբ այլակարծությունը դառնում է քաղաքական հետապնդումների, զրպարտության, հայհոյախոսության թատերաբեմ: Ընտրապայքար մտնող բոլոր քաղաքական ուժերը եւ գործիչները պարտավոր են դրսեւորել միմյանց հանդեպ փոխադարձ հարգանք եւ զսպվածություն»: Աշխարհաքաղաքական տեսակետից, ըստ «չար լեզուների», Սեյրան Օհանյանը ներկայացնելու է «ֆրանսիական կողմնորոշումը», որը Արթուր Բաղդասարյանի կողմից կեղծ ռուսասիրություն հռչակելուց հետո մնացել էր «որբ»: Իսկ եթե հաշվի առնենք խոսակցությունները, որ Սեյրան Օհանյանը իր քաղաքական շփումներում հասցրել է «խորհրդակցել» Րաֆֆի Հովհաննիսյանի ու Վարդան Օսկանյանի հետ, ապա ստացվում է, որ այդ զտարյուն ամերիկամետները, ավելի ճիշտ` ամերիկացիները, նույնպես հակված են դեպի աշխարհաքաղաքական գույնի փոփոխություն: 
Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը թեեւ գեղեցիկ խոսքեր է շռայլել ռուսների հասցեին, սակայն նրա իրական կողմնորոշումը ադրբեջանաթուրքական է: Չմոռանանք նաեւ 2008-ին նրա հանրահավաքներին ծածանվող Իսրայելի դրոշը, իսկ ինչպես հայտնի է, սիոնիստական հակումները նախկին չեն կարող լինել... 
Եվրաատլանտյան ուղղությունը ներկայացնում են եռյակ դաշինքում ընդգրկված կուսակցությունները, ովքեր իրենց հռչակագրում դա ուղղակի նշել էին: Սակայն Էդմոն Մարուքյանի ասած «եվրոպական արժեքները» իրականում ոչ թե եվրոպական են, այլ ամերիկյան գլոբալիզմի դրսեւորում են: Բայց առայժմ առկա է անորոշությունը, թե ինչպես կձեւափոխվի ամերիկյան գլոբալիզմը հունվարի 20-ից հետո, երբ Դոնալդ Թրամփը ստանձնի ԱՄՆ նախագահի պաշտոնը: 
Ինչպիսի աշխարհաքաղաքական գույն կընդունի Արթուր Բաղդասարյանը` այս պահին կանխատեսելն անիմաստ է: Նրա ընդունած գույնը լինելու է այն, որը առավելապես ձեռնտու է լինելու: Հիշենք` ժամանակին նա ջերմ կապեր ուներ առաջին ուկրաինական մայդանն իրականացնողների հետ, 2008-ի սկզբին գաղտնալսումների հիման վրա Ռոբերտ Քոչարյանը նրան անվանել էր բրիտանական լրտես, այնուհետ նա համարվում էր ֆրանսիական կողմնորոշման առաջամարտիկ, սակայն Արա Աբրահամյանի հետ համատեղ խաղերի ընթացքում սկսեց համակիր կառույցներ ստեղծել Ռուսաստանում: 
Եվ վերջապես Գագիկ Ծառուկյանը, ով հավանաբար քաղաքականություն վերադառնալու իր որոշման մասին կհայտարարի ամանորյա տոներից անմիջապես հետո: Միգուցեեւ, ԲՀԿ-ն կամ հնարավոր ԲՀԿ+ միավորումը հռչակի կամ չհռչակի ռուսական կողմնորոշում, սակայն արեւմտյան կողմնորոշումների հռչակումը այդ ուժի կողմից թեեւ ամբողջովին բացառելի չէ, բայց քիչ հավանական: 

Մի քանի նախարար վերանշանակվել է

ԸՆԴԴԻՄԱԴԻՐ ՈՒԺԵՐԻ 
ԸՆՏՐԱՀԵՆԱՐԱՆՆԵՐԸ
Անշուշտ, ԲՀԿ-ում ավանդաբար համախմբվում էին նրանք, ովքեր Ծառուկյանի հովանու ներքո չոր պրագմատիզմի տեսանկյունից ձգտում էին ապահովագրել սեփական բիզնես շահերը կամ սեփական կարիերայի առաջխաղացումը: Գաղափարախոսություն այդտեղ փնտրելը պարզապես միամտություն կլինի: Ինչ վերաբերում է զանգվածային ընտրողներին, ապա հիմնականում դրանք ցածր կրթական ցենզ ունեցող մարդիկ են, քանզի անշահախնդիր ձեւով որեւէ ինտելեկտուալ չի կարող դավանել «թագավոր ախպերների» կենսափիլիսոփայությունը: 
Թե ինչ ընտրահենարան իր համար կընտրի Սեյրան Օհանյանը, առայժմ վաղ է խոսել, սակայն բավականին հավանական է, որ կփորձի իր շուրջ հավաքել ազատամարտիկներ եւ ազատամարտիկների կառույցներ: Իսկ մնացյալը կարող է եւ բավականին բազմազան լինել: Ինչ վերաբերում է Արթուր Բաղդասարյանին, ապա նրա ընտրահենարանը երբեք էլ աչքի չէր ընկնում փայլուն վերլուծական ունակություններով: 
Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի հենարանը արդեն պարզ է` նա ուղղակիորեն որոշեց շահագործել պատերազմից վախենալու գործոնը, ու դժվար է չհամաձայնել քաղաքագետ Հայկ Մարտիրոսյանի տեսակետին, որ նրա ուղերձը. «Դա ազգային եւ պետական դավաճանին հատուկ ուղերձ է եւ ուղղված է հասարակության լայն խավերին` դավաճանական եւ ինքնասպանական գաղափարը գեղեցկահունչ խոսքով ընդունելի դարձնելու համար»:  Երկու բառով ասած` նրա կրեդոն է «խաղաղություն այսօր եւ ցանկացած գնով» կարգախոսը, այսինքն` պացիֆիզմի ամենաեղկելի տեսակը: Բնականաբար, այդ կարգախոսի հետեւից կարող է գնալ միայն հանրության գենետիկ եւ մարդկային խոտանը, որին տեր չի կանգնում ոչ ոք` բացառությամբ ընտրակաշառք բաժանողների: Ըստ ամենայնի, իշխանությունը չի զբաղվի նրան ջարդելով, սակայն, ինչպես նկատեց Արմեն Աշոտյանը. «Արդյոք պատեհ պահ է քառօրյա պատերազմից հետո խոսել այն հնարավոր կարմիր գծերի մասին, որ Հայաստանը կարող է իրեն թույլ տալ: Արդյոք ճիշտ է, երբ աշխարհաքաղաքական տեսանկյունից ընդդիմությունը փորձում է ավելի ճկուն եւ բարիշող հանդես գալ, քան իշխանությունը…»: 
Դե, իսկ եռյակ դաշինքի ընտրահենարանն էլ, թերեւս երիտասարդության` արեւմտյան հովերով տարված հատվածն է, գումարած դրամաշնորհներով ապրող «քաղաքացիական հասարակությունը», կամ կոպիտ ասած` շպիոնօնիկների բավականին ընդարձակ դասը: Ավանդական մոտեցում ունեցողներին դժվար թե հրապուրեն ՀՀ «գլխավոր լուսավորիչի» հեքիաթանման եվրոպական պատումներն ու կարգախոսները: 
Անշուշտ, այսքանով ընդդիմադիր ներկապնակը չի սահմանափակվում, սակայն մնացյալ միավորումները ավելի շուտ լուսանցքային բնույթ ունեն, կամ դեռեւս այնքան թույլ են, որ ընդհանուր պատկերի վրա ռեալ ազդեցություն ունենան: Բողոքավոր ընտրողը ընտրության լայն հնարավորություն ունի` ցանկացած ճաշակի, գույնի եւ տեսակի: Բայց հարցական է, այդքանի մեջ կա՞ արդյոք այն քաղաքական ուժը, որ բացի գեղեցիկ փաթեթավորումից նաեւ ռեալ օգտակար բովանդակություն ունի: Բայց ինչ արած, մեր ընդդիմությունն այսպիսին է, ուրիշը չունենք: 
ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԳԱԼԱՋՅԱՆ

Դուրս ենք եկել փողոց, որ ժողովրդի մեջ ընդհարումներ չլինեն. Ապրիլյան պատերազմի տղաները Բաղրամյանում են. Լուսանկարներ

 

КОМСОМОЛЬСКАЯ ПРАВДА