ԿԱՐՃ ԼՈՒՐԵՐ

ԱՐԺԱՆԱՎԱՅԵԼ ՆԵՐԿԱՅԱՑՆԵԼ ՈՉ ՄԻԱՅՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ԱՅԼ ՆԱԵՎ ԲԱԶՄԱՄԻԼԻՈՆԱՆՈՑ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՍՓՅՈՒՌՔԸ

23.03.2016 02:58 ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ՀՐԱՊԱՐԱԿԱԽՈՍՈՒԹՅՈՒՆ
ԱՐԺԱՆԱՎԱՅԵԼ ՆԵՐԿԱՅԱՑՆԵԼ ՈՉ ՄԻԱՅՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ԱՅԼ ՆԱԵՎ ԲԱԶՄԱՄԻԼԻՈՆԱՆՈՑ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՍՓՅՈՒՌՔԸ

2016թ. փետր­վա­րի 25-26-ին ­Վիեն­նա­յում տե­ղի ու­նե­ցավ ԵԱՀԿ ­Խորհր­դա­րա­նա­կան վե­հա­ժո­ղո­վի տասն­հին­գե­րորդ ձմե­ռա­յին նստաշր­ջա­նը: ­Խորհր­դա­ժո­ղո­վում հա­մա­կող­մա­նիո­րեն քննարկ­վե­ցին ԵԱՀԿ տա­րա­ծաշր­ջա­նում անդ­րազ­գա­յին անվ­տան­գութ­յան ա­պա­հով­ման եւ ա­հա­բեկ­չութ­յան դեմ պայ­քա­րի հար­ցե­րը: ­Տե­ղի ու­նե­ցավ նաեւ հա­տուկ քննար­կում «­Միգ­րա­ցիա­յի եւ փախս­տա­կան­նե­րի ճգնա­ժա­մը ԵԱՀԿ տա­րա­ծաշր­ջա­նում. ամ­րաց­նե­լով հա­վա­քա­կան պա­տաս­խա­նը» թե­մա­յով: ­Խորհր­դա­ժո­ղո­վի աշ­խա­տան­քին մաս­նակ­ցե­ցին եւ զե­կու­ցում­նե­րով հան­դես ե­կան ԵԱՀԿ գլխա­վոր քար­տու­ղար ­Լամ­բեր­տո ­Զա­նիե­րը, ԵԱՀԿ ­Խորհր­դա­րա­նա­կան վե­հա­ժո­ղո­վի նա­խա­գահ Իլ­կա ­Կա­ներ­վան, ԵԱՀԿ-ում 2016թ. ­Գեր­մա­նիա­յի նա­խա­գա­հութ­յան հար­ցե­րով զբաղ­վող` ԳԴՀ կա­ռա­վա­րութ­յան հա­տուկ լիա­զոր ­Հեր­նոթ Էր­լե­րը եւ նշա­նա­վոր այլ քա­ղա­քա­կան գոր­ծիչ­ներ: ԵԱՀԿ ԽՎ ձմե­ռա­յին խորհր­դա­ժո­ղո­վից ստա­ցած տպա­վո­րութ­յուն­նե­րի մա­սին խնդրե­ցինք պատ­մել ԵԱՀԿ ­Խորհր­դա­րա­նա­կան վե­հա­ժո­ղո­վում ­Հա­յաս­տա­նի Ազ­գա­յին ժո­ղո­վի պատ­վի­րա­կութ­յան ղե­կա­վար ԱՐՏԱՇԵՍ ԳԵՂԱՄՅԱՆԻՆ:

Ար­տա­շես ­Մա­մի­կո­նո­վիչ, ԵԱՀԿ տա­րած­քում, ան­մի­ջա­պես մեր սահ­ման­նե­րի հար­ևա­նութ­յամբ տի­րող բարդ մի­ջազ­գա­յինն ի­րադ­րութ­յան պայ­ման­նե­րում որ­քա­նո՞վ ­Ձեզ հա­ջող­վեց ԵԱՀԿ 56 ան­դամ երկր­նե­րի պատ­վի­րակ­նե­րին հա­սա­նե­լի դարձ­նել ­Հա­յաս­տա­նի և ­Լեռ­նա­յին ­Ղա­րա­բա­ղի ­Հան­րա­պե­տութ­յան քա­ղա­քա­ցի­նե­րին հու­զող հար­ցե­րը:

Ա.Գ. – Ար­դա­րութ­յան դեմ չմե­ղան­չե­լու հա­մար նշեմ, որ ԵԱՀԿ ԽՎ ձմե­ռա­յին խորհր­դա­ժո­ղովն իր աշ­խա­տան­քի ա­ռա­ջին իսկ րո­պե­նե­րից տրա­մադր­ված էր լուրջ և ­հան­գա­մա­նա­լից խո­սակ­ցութ­յան` ա­ռա­ջին հեր­թին, ԵԱՀԿ տա­րած­քում և­ ընդ­հան­րա­պես աշ­խար­հում անվ­տան­գութ­յան ու հա­մա­գոր­ծակ­ցութ­յան ա­պա­հով­ման ու­ղի­նե­րի ո­րոն­ման ուղ­ղութ­յամբ: ԵԱՀԿ ԽՎ ե­րեք Ընդ­հա­նուր կո­մի­տե­նե­րի հա­մա­տեղ նիս­տին նա­խոր­դել էր Մշ­տա­կան կո­մի­տեի (խորհր­դա­րա­նա­կան պատ­վի­րա­կութ­յուն­նե­րի ղե­կա­վար­նե­րի) նիս­տը: Ես եր­կու ան­գամ եմ ե­լույթ ու­նե­ցել այդ նիս­տում:

Եվ ին­չի՞ մա­սին էին ­Ձեր ե­լույթ­նե­րը:

Ա.Գ. – Ես կար­ծում եմ` ճիշտ կլի­նի ըն­թեր­ցող­նե­րի դա­տին ներ­կա­յաց­նել իմ ե­լույթ­նե­րի ամ­բողջ տեքս­տը:

 

Ար­տա­շես ­Գե­ղամ­յա­նի ե­լույ­թը ԵԱՀԿ ԽՎ Մշ­տա­կան կո­մի­տեի նիս­տում

(25 փետր­վա­րի 2016թ., ­Վիեն­նա)

 

­Սի­րիա­յում խա­ղա­ղութ­յան հաս­տատ­ման վե­րա­բեր­յալ բո­լոր հար­ցե­րը հրա­տապ են, մա­նա­վանդ ­Հա­յաս­տա­նի հա­մար: Այս առն­չութ­յամբ, կար­ծում եմ, ճիշտ կլի­նի, ե­թե ԵԱՀԿ ­Խորհր­դա­րա­նա­կան վե­հա­ժո­ղո­վը հան­դես գա հա­տուկ հայ­տա­րա­րութ­յամբ` հա­ջակ­ցութ­յուն ­Ռու­սաս­տա­նի և Ա­մե­րի­կա­յի ­Միաց­յալ ­Նա­հանգ­նե­րի նա­խա­գահ­նե­րի նա­խա­ձեռ­նութ­յան, ով­քեր հան­դես են ե­կել սի­րիա­կան հա­կա­մար­տութ­յան խա­ղաղ կար­գա­վոր­ման վե­րա­բեր­յալ ­Հա­մա­տեղ հայ­տա­րա­րութ­յամբ: ­Հի­շեց­նեմ, որ չորս տա­րի ա­ռաջ ­Ռու­սաս­տա­նի նա­խա­գա­հը հան­դես էր ե­կել ­Սի­րիա­յի քի­միա­կան զի­նա­թափ­ման նա­խա­ձեռ­նութ­յամբ, որն ա­ջակ­ցութ­յան էր ար­ժա­նա­ցել Ա­մե­րի­կա­յի ­Միաց­յալ ­Նա­հանգ­նե­րի և Եվ­րա­միութ­յան կող­մից: Եվ դա բա­ցա­ռիկ դրա­կան հետ­ևանք­ներ ու­նե­ցավ հնա­րա­վոր քի­միա­կան պա­տե­րազ­մի կան­խար­գել­ման գոր­ծում: Ե­թե չլի­նեին այն ժա­մա­նակ ­Ռու­սաս­տա­նի, ԱՄՆ-ի և Եվ­րա­միութ­յան հա­մա­տեղ ջան­քե­րը, ­Մեծ ­Մեր­ձա­վոր Ար­ևել­քի տա­րա­ծաշր­ջանն այ­սօր, և­ աշ­խարհն առ­հա­սա­րակ, մխրճված կլի­ներ քաո­սի և­ ա­ղետ­նե­րի մեջ: ­Հի­շե­լով հա­մա­գոր­ծակ­ցութ­յան այս դրա­կան փոր­ձը` կու­զե­նա­յի, որ­պես­զի ան­պայ­ման քա­ղա­քա­կա­նա­պես սա­տա­րեինք ­Ռու­սաս­տա­նի ղե­կա­վա­րութ­յան` ԱՄՆ-ի կող­մից ա­ջակց­ված այս խիստ կար­ևոր և ­ճիշտ ժա­մա­նա­կին ար­ված նա­խա­ձեռ­նութ­յա­նը:

­Հար­գե­լի՛ գոր­ծըն­կեր­ներ: ­Վիեն­նա գա­լուս նա­խօ­րեին ես հան­դի­պել եմ սի­րիա­հայ տասն­յակ փախս­տա­կան ըն­տա­նիք­նե­րի հետ: Ն­րանք խնդրել են ինձ, որ ինչ-որ ձևով ­Ձեզ հասց­նեմ այն տագ­նապ­նե­րը, մտքերն ու ակն­կա­լիք­նե­րը, ո­րոնք հա­մա­կում և ­փո­թոր­կում են նրանց: Ես դա նկա­րագ­րել եմ ձեր ու­շադ­րութ­յա­նը ներ­կա­յաց­ված ոչ մեծ գրքում, որն այ­սօր բա­ժան­վել է ­Ձեզ: Ե­թե ժա­մա­նակ ու­նե­նաք, խնդրում եմ` ան­պայ­ման կար­դա­ցեք, մա­նա­վանդ որ այն թարգ­ման­ված է ԵԱՀԿ բո­լոր աշ­խա­տան­քա­յին լե­զու­նե­րով: Օգտ­վե­լով ա­ռի­թից` ու­զում եմ տե­ղե­կաց­նել ձեզ և, ա­ռա­ջին հեր­թին, հայ ընտ­րող­նե­րին իմ ինք­նա­տիպ հաշ­վետ­վութ­յան մա­սին, ո­րը ներ­կա­յաց­րել եմ իմ մյուս գրքում` վեր­նագր­ված «­Տագ­նա­պի և ­հույ­սի ժա­մա­նակ­նե­րը»: Այդ գիր­քը նույն­պես աշ­խա­տան­քա­յին կար­գով կա­ռաք­վի ԵԱՀԿ ­Խորհր­դա­րա­նա­կան վե­հա­ժո­ղո­վում ներ­կա­յաց­ված բո­լոր պատ­վի­րա­կութ­յուն­նե­րի ղե­կա­վար­նե­րին: Իսկ հի­մա թույլ տվեք գիր­քը նվի­րել մեր նա­խա­գահ Իլ­կա ­Կա­ներ­վա­յին, ԵԱՀԿ ԽՎ գլխա­վոր քար­տու­ղար ­Ռո­բեր­տո ­Մոն­տե­լա­յին և ­ցան­կա­նալ, որ մեր նստաշր­ջանն ըն­դու­նի շրջա­դար­ձա­յին, բախ­տո­րոշ ո­րո­շում­ներ, ո­րոնք խիստ պա­հանջ­ված են մեր տագ­նա­պա­լի ժա­մա­նակ­նե­րում, որ­պես­զի տա­րի­ներ անց մեզ­նից յու­րա­քանչ­յու­րը կա­րո­ղա­նա հպար­տա­նալ այս խորհր­դա­ժո­ղո­վի աշ­խա­տանք­նե­րին իր մաս­նակ­ցութ­յամբ: ­Խորհր­դա­ժո­ղով, որն ի­րա­վամբ կա­րող է դառ­նալ պատ­մա­կան: ­Պա­րոն ­Կա­ներ­վա, պա­րոն ­Մոն­տե­լա, ­Հա­յաս­տա­նին չնե­ղաց­նե­լու հա­մար. ­Դուք, պա­րոն ­Մոն­տե­լա, վեր­ջերս ե­ղել եք Ադր­բե­ջա­նում, Վ­րաս­տա­նում, ե­կեք նաև մեզ մոտ, մենք սպա­սում ենք ­Ձեզ ­Հա­յաս­տա­նում: Եվ ես լիա­զոր­ված եմ ­Ձեզ հանձ­նե­լու մեր նա­խա­գահ ­Սերժ Ա­զա­տի ­Սարգս­յա­նի հրա­վե­րը` ­Ձեզ հար­մար ժա­մա­նակ այ­ցե­լել ­Հա­յաս­տան: Իսկ հի­մա թույլ տվեք ­Ձեզ հանձ­նել այս գրքե­րը:

Շ­նոր­հա­կա­լութ­յուն:

 

Ար­տա­շես ­Գե­ղամ­յա­նի ե­լույ­թը ԵԱՀԿ ԽՎ Մշ­տա­կան կո­մի­տեի նիս­տում

(25 փետր­վա­րի 2016թ., ­Վիեն­նա)

 

­Նախ կու­զե­նա­յի շնոր­հա­կա­լութ­յուն հայտ­նել մե­ծար­գո ­Դո­րիս ­Բար­նե­թին իր ան­խոնջ գոր­ծու­նեութ­յան հա­մար, որն ուղղ­ված է ե­ղել ԵԱՀԿ ­Խորհր­դա­րա­նա­կան վե­հա­ժո­ղովն այն բարդ, ձգձգվող հա­կա­մար­տութ­յան կար­գա­վոր­մա­նը ներգ­րա­վե­լուն, ո­րի մեջ հայտն­վել է ­Լեռ­նա­յին ­Ղա­րա­բա­ղի ­Հան­րա­պե­տութ­յու­նը: Ես ե­լույթ չէի ու­նե­նա, ե­թե չլի­ներ մի շատ վտան­գա­վոր հայ­տա­րա­րութ­յուն, ո­րը հնչեց մեր գոր­ծըն­կե­րոջ` ադր­բե­ջա­նա­կան պատ­վի­րա­կութ­յան ղե­կա­վա­րի կող­մից, ո­րը փոր­ձեց գնա­հա­տա­կան տալ ԵԱՀԿ աշ­խա­տան­քին: ­Նա, միև­նույն ժա­մա­նակ, սկսեց մե­ղադ­րել ԵԱՀԿ-ին մի­ջամ­տութ­յան և­ այն­պի­սի գոր­ծա­ռույթ­ներ կա­տա­րե­լու մեջ, ո­րոնք, իբր, այդ կազ­մա­կեր­պութ­յան գոր­ծը չեն: Ի հաս­տա­տումն իր խոս­քե­րի` նա որ­պես օ­րի­նակ ներ­կա­յաց­րեց ԵԱՀԿ ­Մինս­կի խմբի հա­մա­նա­խա­գահ­նե­րի ար­ձա­գան­քը Եվ­րո­պա­յի խորհրդ­րի ­Խորհր­դա­րա­նա­կան վե­հա­ժո­ղո­վի վեր­ջերս կա­յա­ցած նստաշր­ջա­նին: ­Հի­շեց­նեմ, որ ԵԽԽՎ նիս­տում ԵԱՀԿ ­Մինս­կի խմբի հա­մա­նա­խա­գահ­նե­րի` ­Ղա­րա­բաղ­յան կար­գա­վոր­ման հետ կապ­ված հար­ցե­րի քննարկ­ման առն­չութ­յամբ ար­ված հայ­տա­րա­րութ­յու­նում աս­վել է ըն­դա­մենն այն մա­սին, որ դեռևս 1997 թվա­կա­նից, ի կա­տա­րումն ԵԱՀԿ ան­դամ պե­տութ­յուն­նե­րի և ­կա­ռա­վա­րութ­յուն­նե­րի ղե­կա­վար­նե­րի բու­դա­պեշտ­յան գա­գա­թա­ժո­ղո­վի ո­րո­շում­նե­րի, կա­յաց­վել է ո­րո­շում` հիմ­նե­լու ԵԱՀԿ ­Մինս­կի խմբի ե­րեք հա­մա­նա­խա­գահ­նե­րի ձևա­չա­փը, ո­րին էլ հանձ­նա­րար­վել է ­Ղա­րա­բաղ­յան հա­կա­մար­տութ­յան կար­գա­վո­րու­մը: Ն­շենք, որ այդ ժա­մա­նակ էլ հենց ԵԱՀԿ ­Մինս­կի խմբի հա­մա­նա­խա­գահ­ներ հաս­տատ­վե­ցին Ա­մե­րի­կա­յի ­Միաց­յալ ­Նա­հանգ­նե­րը, Ֆ­րան­սիան և ­Ռու­սաս­տա­նը: ­Պետք է ա­սել, որ ան­ցած տա­րի­նե­րի ըն­թաց­քում ըն­դուն­վել է վե­րոնշ­յալ հա­մա­նա­խա­գա­հող երկր­նե­րի նա­խա­գահ­նե­րի հինգ հա­մա­տեղ հայ­տա­րա­րութ­յուն, ո­րոնք կոչ են ա­նում հա­կա­մար­տող կող­մե­րին կշռա­դատ­ված, օբ­յեկ­տիվ մո­տե­ցում ցու­ցա­բե­րել հա­կա­մար­տութ­յան լուծ­մա­նը Եվ­րո­պա­յում անվ­տան­գութ­յան և ­հա­մա­գոր­ծակ­ցութ­յան խորհր­դի ­Հել­սինկ­յան Եզ­րա­փա­կիչ ակ­տի (1975թ.) շրջա­նա­կում: ­Ցա­վոք, ան­ցած տա­րի­նե­րին ցան­կա­ցած մի­ջազ­գա­յին կազ­մա­կեր­պութ­յան ա­մեն տե­սակ նա­խա­ձեռ­նութ­յուն ­Ղա­րա­բաղ­յան հա­կա­մար­տութ­յան կար­գա­վոր­ման վե­րա­բեր­յալ ԵԱՀԿ ­Մինս­կի խմբի շրջա­նա­կից դուրս` ադր­բե­ջան­ցի մեր գոր­ծըն­կեր­նե­րի կող­մից ան­մի­ջա­պես մեկ­նա­բան­վում է որ­պես կար­ևոր ա­ռա­ջըն­թաց քայլ, և­ որ ա­մե­նագլ­խա­վորն է` դա մա­տուց­վում է որ­պես ԵԱՀԿ ­Մինս­կի խմբի գոր­ծու­նեութ­յան այ­լընտ­րանք: Եվ դա ար­վում է միայն մի նպա­տա­կով. ցան­կա­ցած պատր­վա­կով խու­սա­փել ԵԱՀԿ ­Մինս­կի խմբի հա­մա­նա­խա­գահ­նե­րի ա­ռա­ջար­կութ­յուն­նե­րի ի­րա­գոր­ծու­մից: ­Դա ան­թույ­լատ­րե­լի է: Ա­յո, մենք հա­մա­ձայն ենք բա­նա­վի­ճել ­Ղա­րա­բաղ­յան խա­ղաղ կար­գա­վոր­ման խնդրի շուրջ ցան­կա­ցած մա­կար­դա­կով, բայց որ­պես­զի այն­պես չստաց­վի, երբ, օ­րի­նակ, մի ամ­բողջ տա­րի ԵԱՀԿ ­Մինս­կի խմբի հա­մա­նա­խա­գա­հող երկր­նե­րի` Ֆ­րան­սիա­յի, ­Ռու­սաս­տա­նի, Ա­մե­րի­կա­յի ­Միաց­յալ ­Նա­հանգ­նե­րի ա­ռաջ­նորդ­նե­րը նա­խա­պատ­րաս­տում և ­հաս­նում են ­Հա­յաս­տա­նի նա­խա­գահ ­Սերժ Ա­զա­տի ­Սարգս­յա­նի և Ադր­բե­ջա­նի նա­խա­գա­հի հան­դիպ­մա­նը, երբ մեր նա­խա­գա­հը գնում է կա­ռու­ցո­ղա­կան ա­ռա­ջար­կութ­յուն­նե­րով, բայց այդ նույն ժա­մա­նակ, բարձր մա­կար­դա­կով ըն­թա­ցած բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րի հենց հա­ջորդ օ­րը, ադր­բե­ջա­նա­կան կող­մը հայ­տա­րա­րում է, թե դա ա­նօ­գուտ հան­դի­պում էր, հան­դի­պում պար­զա­պես հան­դիպ­ման հա­մար: Եվ ան­մի­ջա­պես էլ, բարձր մա­կար­դա­կով կա­յա­ցած հան­դիպ­ման այ­սօ­րի­նակ գնա­հա­տա­կա­նից հե­տո լար­վա­ծութ­յու­նը ­Լեռ­նա­յին ­Ղա­րա­բա­ղի ­Հան­րա­պե­տութ­յան և Ադր­բե­ջա­նի դի­մա­կա­յութ­յան գծում, բնա­կա­նա­բար, թե­ժա­նում է: Էլ չեմ ա­սում ար­դեն այն մա­սին, որ սկսվում են ծանր հրե­տա­նու ռմբա­կո­ծում­նե­րը ոչ միայն ­Լեռ­նա­յին ­Ղա­րա­բա­ղի ­Հան­րա­պե­տութ­յան, այլ նաև ան­կախ, ինք­նիշ­խան պե­տութ­յան` ­Հա­յաս­տա­նի ­Հան­րա­պե­տութ­յան տա­րած­քի դեմ:

­Հար­գե­լի՛ գոր­ծըն­կեր­ներ, ­Հա­յաս­տա­նը միշտ կողմ է կա­ռու­ցո­ղա­կան երկ­խո­սութ­յան: ­Բայց այդ երկ­խո­սութ­յու­նը չպետք է ադր­բե­ջա­նա­կան կող­մի հա­մար որ­պես ԵԱՀԿ ­Մինս­կի խմբի հա­մա­նա­խա­գահ­նե­րի գոր­ծու­նեութ­յանն ընդ­դի­մա­նա­լու մի­ջոց ծա­ռա­յի:

Շ­նոր­հա­կա­լութ­յուն:

 

Ան­կաս­կած, ադր­բե­ջա­նա­կան և ­հայ­կա­կան պատ­վի­րա­կութ­յուն­նե­րի միջև բա­նակ­ռի­վը չի ա­վարտ­վել ԵԱՀԿ ԽՎ Մշ­տա­կան կո­մի­տեի քննար­կում­նե­րի շրջա­նա­կում: Ի՞նչ շա­րու­նա­կութ­յուն է ստա­ցել այն:

Ա.Գ. – ­Միան­գա­մայն ի­րա­վա­ցի եք: Այդ նույն օ­րը` ս.թ. փետր­վա­րի 25-ին, ես ստիպ­ված ե­ղա ե­րեք ան­գամ ե­լույթ ու­նե­նալ ­Ժո­ղովր­դա­վա­րութ­յան, մար­դու ի­րա­վունք­նե­րի և ­հու­մա­նի­տար հար­ցե­րի Ընդ­հա­նուր կո­մի­տեի նիս­տում: ­Կար­ծում եմ, որ այն, ինչ ես ա­սա­ցի իմ ե­լույթ­նե­րում, ադր­բե­ջան­ցի իմ գոր­ծըն­կեր­նե­րին այն­քան էլ դուր չե­կավ: Ի դեպ, թող այդ մա­սին դա­տի ըն­թեր­ցո­ղը` ծա­նո­թա­նա­լով այն ա­մե­նին, ինչ ես ա­սել եմ իմ ե­լույթ­նե­րում:

 

Ար­տա­շես ­Գե­ղամ­յա­նի ե­լույ­թը ԵԱՀԿ ԽՎ ­Ժո­ղովր­դա­վա­րութ­յան, մարդու ի­րա­վունք­նե­րի և ­հու­մա­նի­տար հար­ցե­րի Ընդ­հա­նուր կո­մի­տեի նիս­տում

(25 փետր­վա­րի 2016թ., ­Վիեն­նա)

 

­Հար­գե­լի՛ տի­կին նա­խա­գահ, հար­գե­լի՛ գոր­ծըն­կեր­ներ:

Թ­բի­լի­սիում կա­յա­նա­լիք ա­մե­նամ­յա նստաշր­ջա­նը կա­րող է շրջա­դար­ձա­յին նշա­նա­կութ­յուն ու­նե­նալ ­Մեծ ­Մեր­ձա­վոր Ար­ևել­քի, մա­նա­վանդ ­Սի­րիա­յին սահ­մա­նա­կից պե­տութ­յուն­նե­րի ճա­կա­տագ­րի հա­մար: Ուս­տի, մեզ հա­մար շատ կար­ևոր է պատ­րաստ­վող զե­կուց­ման մեջ, ո­րը ներ­կա­յաց­վե­լու է, բո­լոր նյու­թե­րում նա­խա­տե­սել ա­ռա­վել հրա­տապ հար­ցե­րը, ո­րոնք պետք է դառ­նան Թ­բի­լի­սիում կա­յա­նա­լիք ա­մա­ռա­յին նստաշր­ջա­նի քննարկ­ման ա­ռար­կան: ­Շատ կար­ևոր է, որ­պես­զի այն հար­ցե­րը, ո­րոնց լու­ծու­մը կնպաս­տի լար­վա­ծութ­յան թու­լաց­մա­նը, մա­նա­վանդ անվ­տան­գութ­յան ամ­րապնդ­մա­նը, այն ամ­բողջ դրա­կա­նը, ո­րի ընձ­յուղ­ներն այ­սօր տես­նում ենք, դառ­նան հա­մա­կող­մա­նի վեր­լու­ծութ­յան ա­ռար­կա: Ես նո­րից նկա­տի ու­նեմ Ա­մե­րի­կա­յի ­Միաց­յալ ­Նա­հանգ­նե­րի և ­Ռու­սաս­տա­նի ­Դաշ­նութ­յան նա­խա­գահ­նե­րի ­Հա­մա­տեղ հայ­տա­րա­րութ­յու­նը ­Սի­րիա­կան հա­կա­մար­տութ­յան խա­ղաղ կար­գա­վոր­ման վե­րա­բեր­յալ: ­Մենք ­Հա­յաս­տա­նում, հա­վա­նա­բար` ա­վե­լի, քան որ­ևէ մե­կը, լիո­վին զգում ենք այդ հա­կա­մար­տութ­յան ամ­բողջ կոր­ծա­նա­րա­րութ­յունն ու կորս­տա­բե­րութ­յու­նը թե­կուզև այն պատ­ճա­ռով, որ ­Սի­րիա­յից ­Հա­յաս­տան ընդ­հա­նուր առ­մամբ մոտ 20 հա­զար սի­րիա­հայ փախս­տա­կան է ե­կել: Ն­րան­ցից ա­վե­լի քան 16 հա­զարն այ­սօր հանգր­վան ու ա­պաս­տան է գտել, ա­վե­լին` հաս­տատ­վում է ­Հա­յաս­տա­նի ­Հան­րա­պե­տութ­յու­նում: ­Սի­րիա­յի հայ բնակ­չութ­յու­նը, սի­րիա­ցի­նե­րի հետ միա­սին, մեծ կո­րուստ­ներ է կրել` թե՛ նյու­թա­կան, թե՛ բա­րո­յա­կան: Ինչ՞ նկա­տի ու­նեմ: ­Բա­վա­կան է թե­կուզ ա­սել, որ պայ­թեց­վել են հայ­կա­կան տա­ճար­ներ. ­Հա­լե­պում` 15-րդ ­դա­րի կա­ռույց ­Քա­ռա­սուն ­Նա­հա­տա­կաց ե­կե­ղե­ցին, ո­րը հայ ուղ­ղա­փառ հա­մայն­քի կենտ­րոնն էր: Իսկ 2014թ. սեպ­տեմ­բե­րի 21-ին` ­Հա­յաս­տա­նի ­Հան­րա­պե­տութ­յան Ան­կա­խութ­յան օ­րը, ԻԼԻՊ-ի ա­հա­բե­կիչ­ներն ա­կա­նա­պա­տե­ցին և ­պայ­թեց­րին Սր­բոց ­Նա­հա­տա­կաց հայ­կա­կան ե­կե­ղե­ցին ­Դեր-էր-­Զո­րում: Այդ ե­կե­ղե­ցին նվիր­ված էր Օս­ման­յան կայս­րութ­յու­նում ­Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նութ­յու­նից մա­զա­պուրծ, բայց, ցա­վոք, ­Սի­րիա­կան ա­նա­պա­տում զոհ­ված 200 հա­զար հայ զո­հե­րի հի­շա­տա­կին: Էլ չեմ ա­սում այն մա­սին, որ սի­րիա­հայ փախս­տա­կան­ներն ամ­բող­ջո­վին կորց­րել են ի­րենց ու­նեց­ված­քը:

Ամ­փո­փե­լով` ու­զում եմ կրկին նշել, որ մենք լիո­վին ա­ջակ­ցում ենք այն ա­մեն դրա­կա­նին, ո­րը կնպաս­տի լար­վա­ծութ­յան մեղ­մաց­մա­նը, անվ­տան­գութ­յան ա­պա­հով­մա­նը ԵԱՀԿ տա­րած­քում:

Շ­նոր­հա­կա­լութ­յուն:

 

Ար­տա­շես ­Գե­ղամ­յա­նի ե­լույ­թը ԵԱՀԿ ԽՎ ­Ժո­ղովր­դա­վա­րութ­յան, մարդու ի­րա­վունք­նե­րի և ­հու­մա­նի­տար հար­ցե­րի Ընդ­հա­նուր կո­մի­տեի նիս­տում

(25 փետր­վա­րի 2016թ., ­Վիեն­նա)

 

Ու­զում եմ ե­լույթս սկսել լեհ մեծ բա­նաս­տեղծ, ար­ձա­կա­գիր, դրա­մա­տուրգ Բ­րու­նո ­Յա­սենս­կու հայտ­նի խոս­քե­րով: Իր «Ան­տար­բեր­նե­րի դա­վադ­րութ­յու­նը» վե­պում նա գրել է. մի վա­խե­ցիր թշնա­մի­նե­րից, վա­տա­գույն դեպ­քում նրանք կա­րող են սպա­նել քեզ, մի վա­խե­ցիր բա­րե­կամ­նե­րից, վա­տա­գույն դեպ­քում նրանք կա­րող են դա­վա­ճա­նել քեզ, վա­խե­ցիր ան­տար­բեր­նե­րից, նրանք չեն սպա­նում և ­չեն դա­վա­ճա­նում, բայց նրանց լռել­յայն հա­մա­ձայ­նութ­յամբ է, որ երկ­րի վրա գո­յութ­յուն ու­նեն դա­վա­ճա­նութ­յունն ու սպա­նութ­յու­նը: Եվ ա­հա, հար­գար­ժան ­Դուն­յա ­Մի­յա­տո­վի­չի ե­լույ­թը մեկ ան­գամ ևս ­հա­մո­զեց մեզ խոս­քի ա­զա­տութ­յան, մա­մու­լի ա­զա­տութ­յան կար­ևո­րութ­յան մեջ, ո­րոնք խա­փա­նում են ան­տար­բեր­նե­րի դա­վադ­րութ­յան հնա­րա­վո­րութ­յու­նը: Եվ այս հան­գա­ման­քը մեր բո­լո­րի վրա բա­ցա­ռիկ պա­տաս­խա­նատ­վութ­յուն է դնում, ո­րով­հետև մենք ապ­րում ենք չդա­դա­րող հիբ­րի­դա­յին պա­տե­րազ­մի պայ­ման­նե­րում, երբ տե­ղե­կատ­վա­կան պա­տե­րազմ­նե­րը դառ­նում են ոչ պա­կաս ա­հեղ զենք, քան տան­կերն ու խո­շոր տրա­մա­չա­փի հրե­տա­նա­յին մա­հասփ­յուռ զեն­քե­րը: ­Ցա­վոք, ու­զում եմ խո­սել ա­հա թե ին­չի մա­սին, ա­հա թե ին­չի վրա եմ ու­զում հրա­վի­րել գոր­ծըն­կեր­նե­րիս ու­շադ­րութ­յու­նը: ­Մեր օ­րե­րում միև­նույն եր­ևույ­թի, միև­նույն մի­ջա­դե­պի մա­սին զանգ­վա­ծա­յին լրատ­վա­մի­ջոց­նե­րում ար­տա­հայտ­վում են տրա­մագ­ծո­րեն հա­կա­ռակ կար­ծիք­ներ, ո­րոնք հա­ճախ, ըստ էութ­յան, ոչ մի ընդ­հա­նուր բան չու­նեն խոս­քի ա­զա­տութ­յան հետ: Եվ տե­ղե­կատ­վա­կան հոս­քե­րի այս եր­կա­կիութ­յու­նը, եր­բեմն էլ` նրանց տա­րա­ծած լիա­կա­տար ա­պա­տե­ղե­կատ­վութ­յու­նը բոր­բո­քում է աշ­խար­հը: ­Բոր­բո­քում է բո­լոր երկր­նե­րի քա­ղա­քա­ցի­նե­րի հան­րա­յին կար­ծի­քը, ընդ ո­րում` ա­ռանց բա­ցա­ռութ­յան: Ուս­տի, կար­ծում եմ, անհ­րա­ժեշ­տութ­յուն է ա­ռա­ջա­ցել մշա­կե­լու չա­փո­րո­շիչ­ներ, ո­րոնք կնպաս­տեն խոս­քի և ­մա­մու­լի իս­կա­կան ա­զա­տութ­յան հաս­տատ­մա­նը, և­ որ գլխա­վորն է` պա­տաս­խա­նատ­վութ­յան մթնո­լոր­տի ստեղծ­մանն այն ա­մե­նի հա­մար, ինչն աս­վում և գր­վում է մեր ան­հան­գիստ ժա­մա­նակ­նե­րում: Ինձ թվում է, որ ԵԱՀԿ ­Խորհր­դա­րա­նա­կան վե­հա­ժո­ղո­վը մի­ջազ­գա­յին այն հե­ղի­նա­կա­վոր ե­զա­կի կազ­մա­կեր­պութ­յուն­նե­րից մեկն է, որ­տեղ յու­րա­քանչ­յուր պատ­վի­րա­կի, յու­րա­քանչ­յուր պատ­գա­մա­վո­րի ձայ­նը լսե­լի է լի­նում: Եվ այդ հան­գա­ման­քից չօգտ­վե­լը, խոս­քի իս­կա­կան ա­զա­տութ­յան հաս­տատ­ման գոր­ծում սե­փա­կան ար­ժա­նի ա­վան­դը չներդ­նելն ան­թույ­լատ­րե­լի են, կար­ծում եմ` այս գոր­ծում ան­գործ մնա­լը կծան­րա­նա բո­լո­րիս խղճի վրա:

Շ­նոր­հա­կա­լութ­յուն:

 

Ար­տա­շես ­Գե­ղամ­յա­նի ե­լույ­թը ԵԱՀԿ ԽՎ ­Ժո­ղովր­դա­վա­րութ­յան, մարդու ի­րա­վունք­նե­րի և ­հու­մա­նի­տար հար­ցե­րի Ընդ­հա­նուր կո­մի­տեի նիս­տում

(25 փետր­վա­րի 2016թ., ­Վիեն­նա)

 

Ու­զում եմ շնոր­հա­կա­լութ­յուն հայտ­նել տի­կին ­Բա­հար ­Մու­րա­դո­վա­յին ինք­նա­մեր­կաց­նող ե­լույ­թի հա­մար: ­Փառք Աստ­ծո, հար­գե­լի գոր­ծըն­կեր­ներ, դուք լսե­ցիք, թե ին­չի մա­սին խո­սե­ցի ես: Ս­տաց­վում է, որ երբ դու մեջ­բե­րում ես կա­տա­րում Բ­րու­նո ­Յա­սենս­կուց, դա ըն­կալ­վում է որ­պես վի­րա­վո­րանք Ադր­բե­ջա­նի նա­խա­գահ Իլ­համ Ա­լի­ևի հաս­ցեին: Երբ մեջ­բե­րում ես Ա­լի­ևին, ընդ ո­րում` վկա­յա­կո­չում ես ադր­բե­ջա­նա­կան շշալց­ման սկզբնաղբ­յու­րը, դա նույն­պես ըն­կալ­վում է որ­պես վի­րա­վո­րանք Իլ­համ Ա­լի­ևին: ­Սա ար­դեն նոր եր­ևույթ է քա­ղա­քա­կա­նութ­յան մեջ: ­Պար­զա­պես այլ բա­նի վրա ես զար­մա­նում. ին­չո՞ւ է ադր­բե­ջա­նա­կան պատ­վի­րա­կութ­յունն իր առջև նպա­տակ դնում ինչ գնով էլ լի­նի մեր­կաց­նել և ­վար­կա­բե­կել Իլ­համ Ա­լի­ևին: ­Չէ՞ որ մեր նա­խա­գահն, այ­նո­ւա­մե­նայ­նիվ, լուրջ է վե­րա­բեր­վում նրան, ա­վե­լին` նրա հետ բա­նակ­ցութ­յուն­ներ է վա­րում ­Ղա­րա­բաղ­յան կար­գա­վոր­ման շուրջ: Եր­րորդ պա­հը. այ­սօր, այս­տեղ, բո­լո­րի աչ­քի առջև ադր­բե­ջա­նա­կան պատ­վի­րա­կութ­յու­նը բան է սո­վո­րեց­նում ա­մե­րի­կա­ցի­նե­րին, ֆրան­սիա­ցի­նե­րին, ռուս­նե­րին: Այ­սինքն` ԵԱՀԿ ­Մինս­կի խմբի հա­մա­նա­խա­գա­հող երկր­նե­րի պատ­վի­րակ­նե­րին, և­ ադր­բե­ջան­ցի գոր­ծըն­կեր­նե­րը միև­նույն ժա­մա­նակ պնդում են, որ հայ­կա­կան պատ­վի­րա­կութ­յու­նը նրանց վերց­նում է պաշտ­պա­նութ­յան տակ: ­Դե, սա ար­դեն ախ­տո­րո­շում է, ո­րով­հետև ­Հա­յաս­տա­նը չի կա­րող պաշտ­պա­նել Ա­մե­րի­կա­յի ­Միաց­յալ ­Նա­հանգ­նե­րին, չի կա­րող պաշտ­պա­նել Ֆ­րան­սիա­յին, քա­նի որ ԵԱՀԿ ­Մինս­կի խմբում այն ներ­կա­յաց­նում է Եվ­րա­միութ­յու­նը, և ­չի կա­րող պաշտ­պա­նել ­Ռու­սաս­տա­նին այն նույն պարզ պատ­ճա­ռով, որ ­Մինս­կի խմբի հա­մա­նա­խա­գա­հող երկր­նե­րը դրա կա­րի­քը չու­նեն: Այ­սինքն` այս բո­լոր փաս­տե­րը վկա­յում են մեկ բան. ադր­բե­ջա­նա­կան պատ­վի­րա­կութ­յունն ա­պա­կա­ռու­ցո­ղա­կան է տրա­մադր­ված և­ ա­մեն բան ա­նում է, որ­պես­զի խե­ղաթ­յու­րի այս­տեղ հնչող ե­լույթ­նե­րի բո­վան­դա­կութ­յու­նը: Ան­գամ այ­սօր, մի քիչ ա­ռաջ իմ ա­սած խոս­քե­րը լիո­վին խե­ղաթ­յուր­վում են, մա­տուց­վում են միան­գա­մայն այլ լույ­սով: Ես կար­ծում եմ, որ շատ լավ կլի­նի, ե­թե ադր­բե­ջան­ցի պատ­վի­րակ­ներն ա­վե­լի հա­ճախ նման ե­լույթ­ներ ու­նե­նան, այդ ժա­մա­նակ մեզ` հայ պատ­վի­րակ­նե­րիս, ա­նե­լու բան չի մնա` նրանց ծա­փա­հա­րե­լուց բա­ցի: Ինչ վե­րա­բե­րում է մեր նա­խա­գա­հին, ա­պա դա մեծ պե­տա­կան գոր­ծիչ է, ով, ա­յո, 1992-94թթ. իր ձեռ­քե­րի վրա ­Լեռ­նա­յին ­Ղա­րա­բա­ղի ­Հան­րա­պե­տութ­յան մայ­րա­քա­ղա­քից դուրս է բե­րել ար­յունլ­վա ե­րե­խա­նե­րի, ծե­րե­րի ու կա­նանց: Ս­տե­փա­նա­կերտ քա­ղա­քից, որն այն դա­ժան տա­րի­նե­րին են­թարկ­վում էր ադր­բե­ջա­նա­կան հրե­տա­նու, տան­կե­րի գնդա­կո­ծութ­յա­նը: ­Մենք հպար­տա­նում ենք նրա­նով: ­Մեկ ան­գամ ևս շ­նոր­հա­կա­լութ­յուն ձեզ, տի­կին ­Մու­րա­դո­վա, դուք շատ ու շատ հեշ­տաց­նում եք հայ­կա­կան պատ­վի­րա­կութ­յան աշ­խա­տան­քը: ­Բայց սի­րեք ձեր նա­խա­գա­հին: Այդ­քան հմտո­րեն մի մեր­կաց­րեք ու մի վար­կա­բե­կեք նրան:

­Շատ շնոր­հա­կալ եմ:

 

– ­Հույս ու­նեմ, որ ­Ձեր այդ ե­լույթ­նե­րից հե­տո բա­նակ­ռի­վը հա­սավ իր տրա­մա­բա­նա­կան ա­վար­տին: Այդ­պե՞ս է:

Ա.Գ. – ­Դուք շատ լա­վա­տես եք ձեր կան­խա­տե­սում­նե­րում: Ադր­բե­ջան­ցի գոր­ծըն­կեր­նե­րը նա­խա­պես էին պատ­րաս­տել ի­րենց ե­լույթ­նե­րի տեքս­տե­րը: Ընդ ո­րում` դրանք կար­դա­լու ժա­մա­նակ լսա­րանն այն­պի­սի տպա­վո­րութ­յուն էր ստա­նում, որ նրանց բնավ հե­տաքր­քիր չէ, թե ին­չի մա­սին է քննար­կումն ըն­թա­նում: Ն­րանց առջև պար­զա­պես խնդիր էր դրված հնչեց­նել ար­դեն մի լավ ձանձ­րաց­րած հար­ցերն «օ­կու­պաց­ված տա­րածք­նե­րի», «մի­լիո­նա­վոր փախս­տա­կան­նե­րի», «­Խո­ջա­լո­ւի ցե­ղաս­պա­նութ­յան» և­ այլ­նի մա­սին: Բ­նա­կան է, որ նրանց ե­լույթ­նե­րը չէին կա­րող իմ կող­մից հա­մա­պա­տաս­խան ար­ձա­գան­քի չար­ժա­նա­նալ: ­Չեմ ու­զում չա­փա­զան­ցել, բայց ­Քա­ղա­քա­կան հար­ցե­րի և­ անվ­տան­գութ­յան գծով ընդ­հա­նուր կո­մի­տեի նիս­տում իմ ե­րեք ե­լույթ­նե­րից հե­տո ա­ռա­ջա­ցած է­ֆեկտն ադր­բե­ջա­նա­կան պատ­վի­րա­կութ­յա­նը գցեց հի­մար, բայց և ­ծի­ծա­ղե­լի դրութ­յան մեջ: Ինք­ներդ դա­տեք:

 

Ար­տա­շես ­Գե­ղամ­յա­նի ե­լույ­թը ԵԱՀԿ ԽՎ ­Քա­ղա­քա­կան հար­ցե­րի և­ անվ­տան­գութ­յան գծով Ընդ­հա­նուր կո­մի­տեի նիս­տում

(26 փետր­վա­րի 2016թ., ­Վիեն­նա)

 

­Հար­գե­լի՛ պա­րոն նա­խա­գահ, սե­նա­տոր ­Ռո­ջեր Ո­ւի­քեր: ­Նախ ու­զում եմ ­Ձեզ իմ ե­րախ­տա­գի­տութ­յու­նը հայտ­նել ­Ձեր մշտա­կան պատ­րաս­տա­կա­մութ­յան հա­մար` պատ­վի­րա­կութ­յուն­նե­րից յու­րա­քանչ­յու­րի հետ ա­ռար­կա­յո­րեն քննար­կել ոչ միայն մեր տա­րա­ծաշր­ջա­նի, այլև առ­հա­սա­րակ ԵԱՀԿ տա­րած­քում առ­կա հա­կա­մար­տութ­յուն­նե­րի հրա­տապ խնդիր­նե­րը: Անդ­րա­դառ­նա­լով տի­կին ­Սե­դեր­ֆել­թի զե­կուց­ման նա­խագ­ծին` ա­սեմ, որ ամ­բող­ջո­վին պաշտ­պա­նում եմ դրա այն հատ­վա­ծը, ո­րը վեր­նագր­ված է «Եր­րորդ թե­մա», որ­տեղ դի­տարկ­վում է ձգձգվող հա­կա­մար­տութ­յուն­նե­րի խնդի­րը: ­Զե­կու­ցողն ար­դա­րա­ցիո­րեն նշում է առ­կա հա­կա­մար­տութ­յուն­նե­րի կար­գա­վոր­մա­նը և ­տար­բեր երկր­նե­րի, հա­կա­մար­տող կող­մե­րի միջև երկ­խո­սութ­յան հաս­տատ­մա­նը քա­ղա­քա­ցիա­կան հա­սա­րա­կութ­յան ներգ­րավ­ման անհ­րա­ժեշ­տութ­յան մա­սին: ­Հա­յաս­տա­նը կողմ­նա­կից է նման մո­տեց­մա­նը: ­Բայց ինչ­պե՞ս վա­րել երկ­խո­սութ­յուն քա­ղա­քա­ցիա­կան հա­սա­րա­կութ­յան հետ, ե­թե մեզ մոտ, օ­րի­նակ, փակ են սահ­ման­ներն այդ երկր­նե­րի հետ: Այդ երկր­նե­րի կող­մից ­Հա­յաս­տա­նի շրջա­փա­կու­մը շա­րու­նակ­վում է 24 տա­րի: Իսկ երկ­խո­սութ­յու­նը մեր հա­սա­րա­կութ­յուն­նե­րի միջև, ի­հար­կե, ար­դեն վա­ղուց պա­հանջ­ված է: Ինչ վե­րա­բե­րում է ­Թուր­քիա­յին, ա­պա այս­տեղ տե­ղին է հի­շեց­նել հետև­յա­լը: ­Դեռևս 1982թ. դեկ­տեմ­բե­րին ըն­դուն­վեց ՄԱԿ ­Կոն­վեն­ցիան ծո­վա­յին ի­րա­վուն­քի մա­սին, ո­րը գոր­ծո­ղութ­յան մեջ մտավ 1994թ. նո­յեմ­բե­րին: 2010թ. մար­տի 1-ի դրութ­յամբ 159 եր­կիր ստո­րագ­րել և ­վա­վե­րաց­րել է այդ կոն­վեն­ցիան: Դ­րա 125-րդ ­հոդ­վա­ծում սևով սպի­տա­կի վրա գրված է, որ դե­պի ծով ելք չու­նե­ցող պե­տութ­յուն­նե­րը ծո­վին հա­սա­նե­լիութ­յան ի­րա­վունք ու­նեն. «...Այդ նպա­տա­կով դե­պի ծով ելք չու­նե­ցող պե­տութ­յուն­ներն օգտ­վում են տրանս­պոր­տա­յին բո­լոր մի­ջոց­նե­րով ա­զատ տա­րան­ցու­մից` տա­րան­ցող պե­տութ­յուն­նե­րի տա­րած­քի մի­ջով»: Եվ ա­հա, ­Թուր­քիան խախ­տում է նաև այդ կոն­վեն­ցիան: Եվ դա` չնա­յած այն բա­նին, որ 2009թ. հոկ­տեմ­բե­րին ­Հա­յաս­տա­նը նա­խաս­տո­րագ­րել է հա­մա­ձայ­նագ­րեր ­Թուր­քիա­յի հետ դի­վա­նա­գի­տա­կան հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րի հաս­տատ­ման և ­հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րի կար­գա­վոր­ման մա­սին: Ան­կեղծ ա­սած, ես կա­րող էի բազ­մա­թիվ այլ օ­րի­նակ­ներ էլ բե­րել ­Թուր­քիա­յի կող­մից ­Մի­ջազ­գա­յին ի­րա­վուն­քի խախ­տում­նե­րի մա­սին, բայց ձեռն­պահ կմնամ, և­ ա­հա թե ին­չու: Ե­րեկ ժա­մը 18.53-ին ադր­բե­ջա­նա­կան հե­ղի­նա­կա­վոր «haqqin.az» լրատ­վա­կան կայ­քը տե­ղե­կատ­վութ­յուն է հրա­պա­րա­կել` «Էր­դո­ղա­նը պաշտ­պա­նել է «­Ջեբ­հաթ ան-­Նուս­րա­յին» վեր­նագ­րով, որ­տեղ աս­վում է այն մա­սին, որ Էր­դո­ղա­նը դժգո­հութ­յուն է հայտ­նել այն ա­ռի­թով, որ Ա­մե­րի­կա­յի ­Միաց­յալ ­Նա­հանգ­նե­րը և ­Ռու­սաս­տա­նը սի­րիա­կան հա­կա­մար­տութ­յան կար­գա­վոր­ման վե­րա­բեր­յալ ի­րենց ­Հա­մա­տեղ հայ­տա­րա­րութ­յան մեջ նշել են, որ ան­թույ­լատ­րե­լի է բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րի երկ­խո­սութ­յան մեջ նե­րա­ռել ակն­հայ­տո­րեն ա­հա­բեկ­չա­կան կազ­մա­կեր­պութ­յուն­նե­րի` ԻԼԻՊ-ը և «­Ջեբ­հաթ ան-­Նուս­րան»: Ն­շենք, որ այս ո­րո­շու­մը բնավ էլ ԱՄՆ-ի և ­Ռու­սաս­տա­նի կամ­քը չէ, դա ՄԱԿ Անվ­տան­գութ­յան խորհր­դի ո­րո­շումն է, ո­րը նշված կազ­մա­կեր­պութ­յուն­նե­րը դա­սել է ա­հա­բեկ­չա­կան­նե­րի շար­քին: Ել­նե­լով դրա­նից, ինչ­պես ա­սում է հայտ­նի ա­սաց­ված­քը` չկա չա­րիք ա­ռան

 

КОМСОМОЛЬСКАЯ ПРАВДА